Natalia Cieślak, 28 lat

W grudniu 2024 roku po wielu badaniach i próbach rozpoznania choroby postawiono mi diagnozę – stwardnienie rozsiane (SM). Była to szokująca i dramatyczna informacja. Moja choroba ma postać rzutowo-remisyjną. Głównie objawia się przewlekłym zmęczeniem, drętwieniem prawej nogi, twarzy, zaburzeniami równowagi, osłabieniem siły mięśniowej, bólem gałki ocznej...

Co jakiś czas mogą występować tzw. rzuty, czyli nagłe i nieprzewidywalne pogorszenie stanu zdrowia, w którym błyskawicznie muszę trafić do szpitala na podanie sterydu w celu zahamowania rzutu. Miałam takie jeszcze przed rozpoznaniem choroby w sierpniu 2024 roku oraz po rozpoznaniu, w grudniu 2025 roku. W kwietniu 2025 roku przyznano mi umiarkowany stopień niepełnosprawności. W lutym 2025 roku zostałam zapisana do programu lekowego i do teraz codziennie przyjmuję lek. Specyfik, jeśli jest właściwie dobrany, powinien powstrzymać postępowanie choroby i występowanie rzutów. Niestety u mnie rzut nastąpił po prawie rocznej kuracji. To oznacza, że choroba postępuje....

Moja pani doktor nakazuje, aby nie polegać tylko na podawanym leku. W parze z lekiem musi iść stała rehabilitacja, suplementacja, alternatywne leczenie oraz okresowe badania w celu kontroli stanu choroby. Niestety moja sytuacja finansowa mi na to nie pozwala. Dlatego proszę o wsparcie! Każda wpłata czy przekazanie 1,5% podatku daje mi szansę na dalszą walkę!

Natalia