Natan Rybak, 4 latka

Każdego dnia patrzę na mojego synka i czuję jednocześnie bezgraniczną miłość i rozdzierający ból bezsilności. Natan powinien teraz odkrywać świat, zadawać miliony pytań, biegać z innymi dziećmi i krzyczeć z radości… A tymczasem jego świat wygląda zupełnie inaczej.

Dwa lata temu usłyszeliśmy diagnozę, autyzm. Później przyszła kolejna, ADHD. To słowa, które zmieniły nasze życie na zawsze. Natan nie mówi, nie potrafi nawiązać kontaktu ze światem zewnętrznym. Wciąż nosi pieluchy, bo nie zgłasza swoich potrzeb fizjologicznych. Nie rozumie, dlaczego coś go boli lub coś jest nie tak. Każdy dzień to walka o chwilę skupienia lub odrobinę zrozumienia. Ma też silną wybiórczość pokarmową. Jedzenie to nie codzienny rytuał, a pole bitwy. Jego organizm odrzuca większość smaków i tekstur, a ja, jego mama, robię wszystko, by dać mu to, czego potrzebuje, choć często nie wiem jak. To nie jest dzieciństwo, jakie sobie wymarzyłam dla mojego syna. Ale to jest jego życie jedyne, jakie ma. I zrobię wszystko, by było w nim jak najwięcej rozwoju i miłości. Codzienna terapia, zajęcia, konsultacje ze specjalistami to wszystko daje Natanowi szansę, by chociaż trochę zbliżyć się do świata, który dla niego jest tak trudny do zrozumienia. Ale to wszystko kosztuje… A ja, mimo starań, nie jestem w stanie sama udźwignąć tych wydatków.

Dlatego z całego serca proszę, pomóż mi dać Natanowi szansę. To są marzenia, które dla mnie znaczy wszystko. Dziękujemy każdemu, kto zechce być częścią tej walki o lepsze jutro dla mojego synka.

Mama Natana