Nie widać a płynę v.2

Choroba afektywna dwubiegunowa dotyka ok. 2% populacji w naszym kraju. Oznacza to, że zmaga się z nią około 800 tys. osób.

ChAD to dla nich walka – nierówna, wysysająca siły i często pozbawiająca nadziei. Każdy dzień naznaczony jest poczuciem zagrożenia i lęku, którego różne formy dotykają nawet 45% pacjentów, prowadząc do ich izolacji społecznej i głębokiej samotności. 

Ale statystyki to nie tylko liczby.

Bo za fasadą cyferek skrywają się historie osób – żon, matek, mężów, ojców, braci, sióstr, młodych ludzi u progu dorosłości – których świat nagle się załamał wraz z diagnozą. To historie osób, które muszą uczyć się żyć na nowo. Inaczej niż inni.

W tej codzienności pacjenci i ich rodziny często pozostają bez wsparcia społecznego, wykluczeni przez społeczeństwo przez nasz strach i niewiedzę.
Bo boimy się tego, czego nie znamy. Ale nie musi tak być.

Z chorobą afektywną dwubiegunową można żyć. Można spełniać marzenia i zdobywać szczyty. Potrzebna jest do tego uważność, czujność i nasze wsparcie.

Wesprzyj akcję „Nie widać, a płynę”.

Pomóż nam szerzyć wiedzę o chorobie wśród pacjentów i ich rodzin, przełamać tabu społeczne, zwiększać świadomość na temat ChAD, oswoić zaburzenie, tak byśmy wszyscy mogli stać się realnym wsparciem w ich walce. 

„Nie widać, a płynę” to przedsięwzięcie sportowo-charytatywne, w którym Fundacja Nie Widać Po Mnie chwyta za wiosła z Sebastianem Szubskim, kajakarzem, olimpijczykiem i posiadaczem czterech Rekordów Guinnessa, który również zmaga się z chorobą afektywną dwubiegunową. Mówi o niej głośno, udowadniając, że z zaburzeniem, chociaż trudniej, ale nadal można osiągnąć wiele. Wspólnie przełamujemy tabu, edukując społeczeństwo i wspierając pacjentów i ich najbliższych. 

➡️ Z ChAD zmaga się ok. 0,58% światowej populacji. W Polsce odsetek chorych sięga 2%.

➡️ ChAD najczęściej diagnozowana jest u osób dorosłych pomiędzy 20. a 30. rokiem życia.

➡️ Zaburzenie coraz częściej dotyka jednak też dzieci i młodzież.

➡️ 42-45% pacjentów cierpli na różne zaburzenia lękowe i fobie utrudniające codzienne funkcjonowanie.

➡️ W ChAD dominują epizody depresyjne, które zajmują 70% linii życia chorego.

➡️ Ryzyko samobójstw jest w ich chorych nawet 15 razy większe niż w ogóle populacji!

To nie liczby. To historie. Możemy wspólnie uczynić je lepszymi.