Turnus rehabilitacyjny jest nadzieją dla naszego maluszka! Pomóż!

Kiedy pierwszy raz usłyszeliśmy bicie jego serca, nasze własne zaczęły bić mocniej ze wzruszenia. Nie tak wyobrażaliśmy sobie początek tej wspólnej drogi, ale życie napisało dla nas inny scenariusz. Taki, w którym każdy dzień to walka. Taki, w którym miłość musi być silniejsza niż strach.

Nasz synek, Nikodem, przyszedł na świat za wcześnie, ponieważ w 30. tygodniu ciąży i z wagą zaledwie 1090 gramów. Był taki maleńki… A jego ciało musiało zmierzyć się z wyzwaniami, jakich nie powinno znać żadne dziecko. W jego drobnej klatce piersiowej biło serce z ubytkiem VSD, mały ubytek okołobłoniasty. Lekarze wypowiadali kolejne diagnozy z ostrożnością, wiedząc, że każdy nowy problem to kolejne ryzyko. Wodogłowie wrodzone. Nadwzroczność. Obustronne złogi w nerkach. 

Każdego dnia patrzyliśmy na niego przez szybkę inkubator, czując dumę i przerażenie jednocześnie. Był taki kruchy, a jednocześnie tak silny. Dla nas Nikodem był bohaterem w maleńkim ciele. 27 maja 2025 roku synek przeszedł poważną operację. Implantowano programowalny układ zastawkowy komorowo-otrzewnowy. Dla wielu rodziców to medyczny termin, dla nas, nadzieja, że nasz synek będzie miał szansę żyć bez bólu oraz groźby pogłębiającego się wodogłowia.

Dziś Nikodem ma pod opieką wielu specjalistów. Jego życie to nie tylko zabawki i bajki, ale codzienne wizyty u nefrologów, kardiologów, neurochirurgów, okulistów, neurologopedów, tyflopedagogów… Lista jest długa, ale niezbędna, byśmy mogli patrzeć, jak nasz synek rośnie, rozwija się, pokonuje kolejne bariery.

Nasze serca pękają, kiedy widzimy, jak musi się starać, by zrobić coś, co dla innych dzieci jest tak naturalne. Ale wiemy też, że każdy jego uśmiech oraz gest to efekt pracy, rehabilitacji i miłości. Dziś prosimy Was z całego serca o pomoc.

Zbieramy na turnus rehabilitacyjny, dodatkowe terapie i niezbędne zaopatrzenie fizjoterapeutyczne, które pozwolą Nikodemowi walczyć dalej. Każda godzina rehabilitacji to krok bliżej do samodzielności. Każda złotówka to cegiełka do jego lepszej przyszłości. Jesteśmy rodzicami, którzy każdego dnia patrzą na swoje dziecko z dumą i jednocześnie z lękiem. Ale nie tracimy nadziei, bo mamy jego. Bo mamy Was.

Z całego serca prosimy, pomóżcie naszemu Nikosiowi. Dajcie mu szansę, by jego dzieciństwo nie upływało w gabinetach i szpitalach, lecz wśród radości, zabawy i uśmiechu. Dziękujemy za każdą pomoc, każdą modlitwę, każde udostępnienie. Dzięki Wam wierzymy, że jeszcze będzie dobrze. 

Rodzice Nikodema