Życie, które nie musi być udręką! Pomóż Nikolce w walce o każdy dzień!

Życie Nikoli zaczęło się jak życie każdego zdrowego dziecka z 10 punktami w skali Apgar. Dopiero po pewnym czasie zaczęłam dostrzegać, że córeczka nie używała rąk, odchylała je do tyłu, nosiła grzechotki na stopach. Na początku pediatra stwierdziła, że Nikola ma wzmożone napięcie mięśniowe i zaleciła rehabilitację.

Gdy córeczka miała 6 miesięcy, pojechaliśmy do szpitala, ponieważ dużo wymiotowała, słabo przybierała na wadze i nie rozwijała się prawidłowo. Wtedy to usłyszałam, że moje dziecko mierzy się z niepełnosprawnością. Jest opóźniona w rozwoju psychoruchowym, ma małogłowie i refluks. Podjęłam wtedy decyzję, że nie wrócę już do pracy. Wiedziałam, że chcę i muszę poświęcić ten czas i energię mojemu maleńkiemu skarbowi, wyczekanej córeczce.

Zaczęły się wizyty u lekarzy, rehabilitacja. W 2015 roku Nikola otrzymała pierwsze orzeczenie o niepełnosprawności i orzeczenie o kształceniu specjalnym. W orzeczeniu stwierdzono, że ma niepełnosprawność ruchową i intelektualną w stopniu umiarkowanym. 

Niestety jej stan się nie poprawia. Wręcz się pogorszył... Nikolka jest bardzo uśmiechniętą dziewczynką, ale chodzi gorzej, wywraca się, podczas spaceru po prostu siada i nie daje rady wstać.

Na własne oczy widzę więc, że refundowana rehabilitacja jest niewystarczająca. Musimy zacząć zajęcia prywatne, najlepiej trzy razy w tygodniu dla najlepszych efektów. Ale nasza sytuacja finansowa jest bardzo ciężka i nie pozwala pokryć kosztów leczenia. 

Bardzo proszę o pomoc. Nie jestem w stanie sama zapewnić córeczce wszystkich niezbędnych zajęć, terapii, wizyt u lekarzy. Twoja pomoc jest na wagę złota.

Dorota, mama