Ocalmy Adasia...zanim będzie za późno

Adasiu, nasz ukochany synku…

Jesteś naszym jedynym dzieckiem, które nauczyło nas, jak piękne jest rodzicielstwo.
Patrzymy na Twój uśmiech, na Twoją dzielną walkę, a w sercu mamy ogromny strach....bo DMD dzień po dniu odbiera Ci siły.

Widzimy, jak Twoje nóżki słabną, jak coraz trudniej jest Ci robić to, co dla innych dzieci jest zwyczajne.
Boli nas to tak bardzo, że brakuje słów....


I jest terapia, która może zatrzymać chorobę. Ale kosztuje miliony… A nam wciąż brakuje tak wiele. 

Czas ucieka, a my żyjemy w strachu, że któregoś dnia będziemy musieli Ci powiedzieć:
„Synku, nie udało się… Nie zebraliśmy pieniędzy, nie zdążyliśmy Cię uratować.”

To słowa, których żadne dziecko nie powinno nigdy usłyszeć. A my nie potrafimy nawet pomyśleć, że mielibyśmy je wypowiedzieć.

Dlatego błagamy Was z całego serca:  pomóżcie nam tego uniknąć. Pomóżcie ocalić Adasia, zanim będzie za późno...


Nie pozwólmy, by ta historia skończyła się tragedią....