Olga Sroka, 56 lat

Mam na imię Olga. Przez całe życie byłam aktywna, spotykałam się z ludźmi, a głos był moim narzędziem pracy. Wiosną 2024 roku zaczęłam dostrzegać, że dzieje się coś niepokojącego. Głos coraz częściej mi się załamywał. Lekarz rodzinny przepisywał kolejne antybiotyki, ale nic nie pomagało. We wrześniu, po wielu miesiącach poszukiwania diagnozy, okazało się, że mam złośliwego raka krtani.

Lekarze powiedzieli, że mój stan jest na tyle poważny, że trzeba przeprowadzić natychmiastową operację ratującą życie. Przeszłam całkowitą laryngektomię, usunięto mi krtań, struny głosowe, tarczycę oraz węzły chłonne. Wszczepiono mi także protezę głosową, dzięki której mogę mówić, choć to już nie jest ten sam głos. Oddycham przez otwór w szyi. Każdego dnia uczę się funkcjonować w nowej rzeczywistości.

Przez długi okres mogłam jeść tylko rozdrobnione pokarmy, nie mogę przełykać większych kęsów. Dodatkowo obsługa i czyszczenie protezy zajmuje bardzo dużo czasu, a także systematyczności i precyzji. Jestem po sześciu cyklach radioterapii i pozostaję pod stałą kontrolą Wielkopolskiego Centrum Onkologii. Walczę z przykurczami barków i ograniczoną ruchomością ramion, które powstały po skomplikowanej i rozległej operacji. 

Powrót do zdrowia w moim wypadku wymaga wsparcia wielu specjalistów. Czeka mnie wieloletnia rehabilitacja i dalsze leczenie. Na szczęście nie jestem sama, mam oparcie w mężu i córce. Niestety koszty, z którymi się mierzymy, są bardzo wysokie. Dlatego z całego serca proszę o pomoc. Każda wpłata i przekazane 1,5% podatku dają mi realną szansę w dalszej walce.

Olga