Młoda dziewczyna i agresywny nowotwór❗️Pomóż Oliwii zwalczyć mięsaka❗️

Aktualizacje

• 23 czerwca 2025

  POMÓŻ, bym mogła dokończyć leczenie❗️

  Moja walka wciąż trwa – i choć bardzo bym chciała, nie widać jeszcze jej końca. W ostatnim czasie kolejną przeszkodą okazały się złe wyniki badań, przez co chemioterapia musi być przesuwana. To frustrujące i bolesne, gdy tak bardzo chcę iść do przodu, a moje ciało się buntuje...

  Niektóre dni po chemii są naprawdę bardzo ciężkie. Wyniki badań, zamiast się poprawiać, wszystko utrudniają. Mam za mało białych krwinek, niską hemoglobinę... Czasem brakuje mi sił, a zawroty głowy i omdlenia odbierają mi radość nawet z najprostszych chwil. Do tego wciąż mam problemy z chodzeniem – każdy krok potrafi być wyzwaniem.

  Choroba zupełnie wywróciła moje życie. Zabrała mi spokój, plany, pewność jutra. Ale nie odebrała mi nadziei. Codziennie próbuję wierzyć, że to wszystko ma sens, że warto walczyć. Ufam, że jestem w dobrych rękach.

  Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, pod koniec czerwca czeka mnie czterotygodniowa radioterapia. To kolejny ważny krok, który niestety wiąże się z dużymi kosztami. Dlatego każda forma Waszego wsparcia ma dla mnie naprawdę ogromne znaczenie.

  Wierzę, że przyjdzie dzień, kiedy znów będę zdrowa. Że wszystko to, co teraz tak boli, stanie się tylko trudnym wspomnieniem. I że wtedy będę mogła powiedzieć: udało się. Z całego serca dziękuję, że wspieracie mnie w tej walce i proszę – nie zostawiajcie mnie!

  Oliwia

• 1 kwietnia 2025

  NOWOTWÓR zabiera mi 19-sty rok życia❗️ Ratunku!

  Mam za sobą 3 z 14-stu cykli chemioterapii, przede mną jeszcze badanie TK, gdzie będzie widać, czy leczenie jest skuteczne.

  Są dni, w których nie jestem w stanie wyjść z łóżka dalej niż do toalety. Jest to ogromny wysiłek przez ciągle towarzyszące mi zawroty głowy, omdlenia i ogólne złe samopoczucie...

  Najgorzej czuję się kilka dni po chemii. Często też puchnie mi język, co utrudnia mi jedzenie. Największą trudnością teraz jest również poruszanie się. To okropne uczucie, gdy nie mogę wyjść sama z domu i cieszyć się pierwszymi cieplejszymi dniami bez obawy, ze zwyczajnie zasłabnę.

  

  Dalej poruszam się przy pomocy kuli. Każdy krok to dla mnie w pewnym sensie wyzwanie i ogromny wysiłek. W obecnej chwili największe koszta obejmuje transport do lekarzy jak i zakwaterowanie oraz koszty recept, które muszę na bieżąco kupować.

  Marzę o tym, by to wszystko się już skończyło. Chcę mieć ten koszmar już za sobą... Zdarzają się naprawdę ciężkie momenty w tracie trwania walki z chorobą. Przykro mi, ze ta okropna choroba kradnie mi mój 19 rok życia...

  Musiałam nauczyć się uśmiechać przez ból i muszę być silna. Ale sama sobie nie poradzę, potrzebuję Waszego wsparcia! Pomóżcie mi!

  Oliwia

  Czytaj dalej