Okrutna choroba odbiera nam córeczkę❗️ Błagamy o pomoc!

Aktualizacje

• 7 października 2026

  Nasze życie przestało istnieć... Jest tylko Ola i walka o to, by została z nami❗️RATUNKU!

  Kiedy u naszej córki zdiagnozowano zespół Retta, całe nasze dotychczasowe życie przestało w jednej chwili istnieć...

  Beztroskę zastąpiło ciągłe, wycieńczające czuwanie. Radość ustąpiła miejsca paraliżującemu lękowi. Marzenia zamieniły się w rozpaczliwą, codzienną walkę. Walkę o to, by Ola nie straciła nic więcej. By została z nami...

  Dostaliśmy od losu 2 lata, w trakcie których Ola była zdrową, śliczną dziewczynką. Myśleliśmy, że tak będzie już zawsze. Zamiast tego przyszedł cios, na który żaden rodzic nie jest w stanie się przygotować… W okolicach drugich urodzin naszej córeczki zaczął się koszmarny regres.

  Zamiast kolejnych postępów, przyszło cofanie się. Zastój, milczenie, utrata kontaktu... Taki właśnie jest Zespół Retta, to bezlitosny złodziej, który daje nadzieję, by potem brutalnie ją odebrać!

  

  Każdego dnia budzimy się z przerażeniem w sercu i pytaniem: co Rett odbierze Oli jako następne?

  Dziś, gdy patrzymy na zdjęcia Olusi, gdy była malutka, ze łzami w oczach chcielibyśmy powiedzieć sami sobie: „Przytulcie ją najmocniej, jak potraficie... Jeszcze nie wiecie, że za kilkanaście miesięcy Wasz świat zacznie się całkowicie rozpadać…”

  Wiemy, że nie jesteśmy w stanie cofnąć czasu. Nie cofniemy wskazówek zegara, ale możemy i MUSIMY walczyć o przyszłość Oli, zanim choroba odbierze jej jeszcze więcej.

  Błagamy Was z całego serca o pomoc. Pomóżcie nam zatrzymać Retta. Pomóżcie nam dać Olusi szansę na życie! 

• 14 września 2026

  Nie chcę patrzeć, jak ona odchodzi... Krzyk ojca z najwyższego szczytu w Polsce! Ratuj Olusię!

  Co zrobi ojciec, by ratować swoje dziecko? WSZYSTKO!

  Ola to moja ukochana malutka córeczka. Moja księżniczka, którą zaatakował straszliwy wróg - zespół Retta, który zabiera mi ją dzień po dniu, kawałek po kawałku!

  Aby uratować Olusię, zrobię wszystko i pójdę wszędzie... W sobotę wszedłem na najwyższy szczyt w Polsce, aby nagłośnić zbiórkę Oli. Aby usłyszała o nas cała Polska!

  Zdobycie Rysów to nic w porównaniu z górą, przed którą stoję każdego dnia jako ojciec. Próbuję zebrać ogromne środki na leczenie mojego dziecka.

  

  Nie chcę patrzeć, jak ona odchodzi… Dlatego wszedłem tutaj, żeby cały świat usłyszał o naszej walce.

  Niestety tej najważniejszej góry, jaka jest do zdobycia - uzbierania pieniędzy na leczenie Oli - nie zdobędę sam. Prosiłem o pomoc z Tatr, ale będę krzyczeć o nią tak samo z każdego miejsca na ziemi. 

  Proszę, pomóżcie mi uratować moją Olę. Pomóżcie mi zdobyć dla niej ten najważniejszy szczyt, jaką jest szansa na jej życie…

  Paweł, tata Oluni

  Czytaj dalej
• 8 września 2026

  Ruszam na szczyt, jako tata, z jedną myślą w głowie: Ola❗️Pomóż mi ocalić moją ukochaną małą córeczkę!

  Jest wrzesień... Moja mała Olusia powinna założyć plecak i z dumą pójść do pierwszej klasy… Powinna poznawać nowych kolegów, uczyć się pierwszych literek, a po lekcjach wracać do domu z uśmiechem na twarzy i opowiadać, jak minął jej dzień. Ale jej życie potoczyło się w zupełnie inny, okrutny sposób....

  Olusia urodziła się jako zdrowa, śliczna dziewczynka. Wszystko się zmieniło, gdy miała 2 lata. Wtedy zaatakował ją zespół Retta. Choroba dzień po dniu zaczęła odbierać jej mowę, zdobyte dotąd umiejętności i sprawność. Pojawiły się napady padaczkowe, ogromna nerwowość i nadpobudliwość. Zespół Retta jest podstępny, postępujący i całkowicie nieprzewidywalny. Nie wiemy, co może odebrać naszej córeczce jutro...

  Dlatego z całych sił walczymy o DZISIAJ. O to, by zachowała jak najdłużej to, co jeszcze potrafi. By zatrzymać kolejne pogorszenie, spowolnić postęp choroby i dać jej leczenie. Nie chcemy i nie możemy czekać, bo czas nie jest naszym sprzymierzeńcem.

  

  11 września stanę pod Rysami i ruszę na szczyt. Jako tata. Z jedną, jedyną myślą w głowie: Ola. Bo największą górą, jaką mam dziś do pokonania, nie jest żaden tatrzański szczyt. To potężna ściana, jaką stawia przed nami choroba, i pieniądze, których wciąż bardzo potrzebujemy na leczenie mojej córeczki.

  Mamy już ponad 2 700 000 zł. To ogromna kwota i z całego serca dziękuję za każdą dotychczasową wpłatę. Ale cel wciąż jest daleko, a czas bezlitośnie ucieka. 

  Sam nie dam rady. Dlatego dziś proszę Was naprawdę mocno: Jeśli możesz - wpłać, proszę. Nie odkładaj tego na później. Jeśli nie możesz wpłacić - udostępnij zbiórkę Oli. Jeśli możesz zrobić jedno i drugie - będziemy z żoną ogromnie wdzięczni.

  Każda wpłata ma znaczenie. Nawet ta najmniejsza. Każde udostępnienie to szansa, że dotrzemy do kolejnych dobrych serc, które pochylą się nad przyszłością Oleńki. Potrzebujemy Was TERAZ. Nie jutro. Nie kiedyś.

  Pomóż mi ocalić córeczkę i dać Olusi szansę, na którą tak bardzo zasługuje...

  Czytaj dalej