Pomóż Siostrom Pasjonistkom w Kamerunie - szkoła dla dzieci uchodźców (II etap)

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Pozdrawiam Was serdecznie z Kamerunu, miejsca, które od 1986 roku jest moim domem. Kiedy blisko 40 lat temu nasze Zgromadzenie Sióstr Pasjonistek przybyło tutaj, by wypełniać wezwanie Pana Jezusa: „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody”, wiedziałyśmy, że pracy będzie dużo. Ale nie spodziewałyśmy się, że przyjdzie nam budować przyszłość dzieci w cieniu wojny domowej, która tak okrutnie rani ten kraj.

To nie jest tylko historia o odległej Afryce. To opowieść o moich podopiecznych, którym konflikt odebrał prawo do nauki, a tym samym prawo do godnego życia. Wiele rodzin musiało uciekać z anglojęzycznych regionów na południe, do Yaoundé. Tutaj dzieci są bezpieczne od bomb, ale w szkołach nauka odbywa się wyłącznie w języku francuskim. Dla nich to język obcy...

Kiedy dziecko nie rozumie słów nauczyciela, edukacja przestaje być szansą, a staje się barierą nie do przebicia. Dlatego właśnie powstaje nasza szkoła – miejsce, gdzie dzieci znów będą mogły uczyć się w języku angielskim, który znają i kochają.

Z całego serca dziękuję za Waszą dotychczasową pomoc. Dzięki Waszej ofiarności na poprzedniej zbiórce zgromadziliśmy ponad 28 tysięcy złotych i pierwszy etap budowy mamy już za sobą. Pierwsze mury już stoją i za każdym razem, gdy na nie patrzę, widzę Wasze dobre serca. To Wasza zasługa, że nadzieja w Kamerunie staje się realna. Ale przed nami kolejny, ważny krok, dlatego proszę Was o dalsze wsparcie. 

W tym biednym kraju każda cegła to coś więcej niż materiał budowlany – to kolejny krok do otwarcia drzwi, za którymi czeka lepsze jutro i możliwość wyboru własnej drogi. Jako Pasjonistki staramy się być blisko najuboższych, dawać im nie tylko posiłek, ale i narzędzia do zmiany ich losu. Wyrównywanie szans nie dzieje się samo; ono wydarza się wtedy, gdy ludzie dobrej woli decydują się pomóc tym, którzy sami nie mają głosu.

Proszę Was, dołączcie do nas w tym drugim etapie. Pomóżcie mi stworzyć miejsce, w którym przyszłość tych dzieci zacznie się naprawdę. Każda cegiełka to fragment muru wzniesionego z wiary i miłości do drugiego człowieka. Wierzę głęboko, że wspólnie dokończymy to, co zaczęliśmy, i że edukacja w języku serca otworzy przed moimi dziećmi świat, o którym dziś tylko marzą.

Z modlitwą i wdzięcznością, Siostra Kolbena.