By choroba nie odebrała nadziei na szczęśliwe życie!

Moja choroba daje o sobie znać każdego dnia. Przeszkadza mi w większości codziennych zajęć i odbiera radość z życia. Moje ciało coraz mniej chce ze mną współpracować, traci siły, odmawia posłuszeństwa... Choruję na Zespół Ehlersa Danlosa, inaczej zespół nadmiernej wiotkości stawowej, chorobę tkanki łącznej. Mam 25 lat, a już przeszłam aż 9 operacji ortopedycznych! W kolejce czekają następne... Mimo młodego wieku czuję potworne zmęczenie. Mimo wszystko cały czas pielęgnuję w sobie ogromną nadzieję. Nadzieję, która pomaga mi przetrwać, daje siłę do dalszej walki. 

Znalezienie lekarza, jak i fizjoterapeuty, który zna się na EDS graniczy z cudem. Leczenia podjęła się jedynie prywatna Klinika w Poznaniu. Całe szczęście terapia przynosi efekty! Kolejne operacje zakończyły się sukcesem. Wiem, że to nie koniec. Że jeszcze co najmniej kilka razy w życiu zobaczę jaskrawe światła sali operacyjnej. Jednak czuję lekką ulgę, że w końcu leczenie przynosi efekty. Oprócz operacji czeka mnie trudna i intensywna rehabilitacja. Będzie trwała minimum pół roku, jednak ile dokładnie, ciężko dziś ocenić. Koszty leczenia piętrzą się nieustannie, to dziś ogromne kwoty, których nie będę w stanie pokryć. Wiem jednak, że to dla mnie jedyna nadzieja na szczęśliwe życie. Dlatego proszę o pomoc. Każda złotówka przybliży mnie do sprawności, powoli ściągając przy tym piętno choroby. 

Paulina