Paulina Żuchowska, 18 lat

Moja córka rozwijała się nieco wolniej niż rówieśnicy. Zaczęła później siadać i chodzić, bardzo długo nie mówiła. Od początku zapewniałam jej opiekę neurologa. W końcu polecił nam udanie się do poradni. Gdy Paulina miała cztery latka, dostała diagnozę – spektrum autyzmu.

Paulina ceni rutynę. Wszystko musi iść według starannie uporządkowanego planu, inaczej rodzi się w niej frustracja, która nierzadko kończy się płaczem. Głośne, gwałtowne dźwięki wywołują w niej ogromny dyskomfort. Z czasem zaczęła mówić, lecz jej mowa jest bardzo szybka i niewyraźna. Nie nawiązuje żadnych kontaktów z rówieśnikami. Najbardziej przytłaczające jest dla mnie to, że moja córka nie jest samodzielna. Potrzebuje pomocy w najprostszych aspektach – nie może nawet wyjść sama na spacer. Zawsze musi być przy mnie.

Dlatego moim największym marzeniem jest, by Paulina była bardziej samodzielna, by otworzyła się na otaczający ją świat i nauczyła się w nim swobodnie funkcjonować. Terapia behawioralna z elementami SI, TUS-y – to tylko minimum tego, co chcę jej zapewnić. Proszę, podaruj mojej córce szansę na rozwój.

Mama Pauliny