Mąż i ojciec walczy z AGRESYWNYM RAKIEM❗️Twoja pomoc ma ogromne znaczenie❗️

Mam na imię Paweł. Jestem mężem i ojcem dwójki dzieci. Do grudnia 2025 roku wszystko było zwyczajnie. Praca, obowiązki domowe i pasja biegania 2-4 razy w tygodniu, w zależności od tego, na ile pozwalało życie rodzinne.

Nasza rodzina żyła skromnie, w zabieganiu jak wszyscy, ale spokojnie i szczęśliwie. Dni mijały nam na codziennych sprawach, wspólnym spędzaniu czasu, rozmowach. Zawsze znajdowaliśmy też chwile na odpoczynek, wycieczki rowerowe i czasem wyjazdy w ukochane Pieniny albo do Szczawnicy.

Niestety, grudzień 2025 roku zmienił wszystko. Poczułem wtedy dziwny ból w okolicach brzucha. Od razu pojechałem do szpitala, a gastroskopia przyniosła diagnozę – ZŁOŚLIWY RAK PRZEŁYKU!

To był dla mnie prawdziwy szok. Nie wiedziałem, co się dzieje i co teraz będzie. Czułem, jakby w jednej chwili całe życie przeleciało mi przed oczami. Co gorsza, w styczniu 2026 roku wykonałem dodatkowe badania, które wykazały przerzuty...

W lutym odbyły się kolejne konsultacje, poszerzanie diagnostyki, oczekiwanie na wizyty, pobyt w szpitalu w Lublinie i protezowanie przełyku. Później, w marcu, trwały przygotowania do radioterapii i chemioterapii przed operacją. Wykonaliśmy też kontrolne badanie TK, pokazujące kolejne przerzuty, tym razem do wątroby.

Operacja nie jest już brana pod uwagę, a lekarz określił mnie „ponadprzeciętnym przypadkiem” (biorąc pod uwagę szybkość rozwoju choroby). W międzyczasie przeszedłem kolejne protezowanie przełyku, dlatego nie mogę już jeść normalnych posiłków, tylko płynne i miksowane.

Zostałem również zakwalifikowany do specjalnego leczenia żywieniowego. Przyjmuję kroplówki witaminowe, które wspierają mój organizm w walce o odzyskanie sił. Wiem, że nie mogę się poddać, bo mam dla kogo żyć! Wciąż wierzę, że jeszcze mogę zawrócić z tej drogi...

Pod koniec maja 2026 roku czekają mnie badania, które zadecydują o tym, jak dalej będzie wyglądać moje leczenie. Regularnie pokonuję setki kilometrów do specjalistów, a ceny paliw mi w tym nie pomagają. W dodatku każda wizyta w aptece to niemałe sumy, wspomagam się też specjalnymi medycznymi posiłkami, które pomagają mi funkcjonować, ale generują spore wydatki.

Dzięki Waszemu dotychczasowemu wsparciu – zarówno duchowemu, jak i finansowemu, moja walka jest prostsza. Niestety kosztów nie ubywa, nadal Was bardzo potrzebuję!

Dlatego proszę, jeżeli tylko możecie, pomóżcie. Nawet drobna wpłata to dla mnie ogromna nadzieja. A każde udostępnienie to szansa, że jak najwięcej osób dowie się o mojej sytuacji. Wierzę, że jeszcze nie wszystko stracone...

Paweł