Piotr Grześkowiak, 14 lat

Gdy Piotruś miał 3 latka, zaniepokoiło mnie jego uciekające oczko. Po wizycie u okulisty okazało się, że mój synek niemal nie widzi! Pękało mi serce gdy zastanawiałam się, jak radził sobie do tej pory, bez okularów…

Po szokującej diagnozie wszystkie elementy układanki złożyły się w całość. Wiedziałam już, skąd wszystkie trudności mojego dziecka. Piotrusiowi ciężko było kopnąć piłkę, ułożyć klocki czy się ubrać. Złościł się przez to i ciągle był sfrustrowany. Gdy okulary pierwszy raz spoczęły na jego nosie, nie chciał ich zdjąć! 

Piotrek ma bardzo silną wadę – widzi zaledwie na metr! Okularów potrzebuje do każdej czynności – by mógł się przemieszczać, bawić, uczyć, ćwiczyć na WF-ie. Szybko się niszczą, dlatego musimy wymieniać je regularnie – dwa razy w roku!

Zwracam się z prośbą o wsparcie, by mój Piotruś mógł żyć jak rówieśnicy – bawić się, uczyć, czuć pewnie… Będę wdzięczna za każdą pomoc!

mama, Anna