Maleńkie życie warte ponad 12 MILIONÓW❗️Piotruś walczy z DMD – POMÓŻ❗️

Aktualizacje

• 20 lipca 2026

  Oddałbym za niego wszystko… nawet własne życie❗️

  Gdybym tylko mógł – zamieniłbym się z nim miejscami bez chwili wahania. To ja powinienem dźwigać ten ból, tę chorobę, ten strach… nie on. Nie moje dziecko.

  A jednak każdego dnia patrzę, jak mój synek, Piotruś, przegrywa walkę z dystrofią mięśniową Duchenne’a. Widzę, jak słabnie, jak traci siłę… jak coś bezlitosnego zabiera mi go kawałek po kawałku.

  I nic nie mogę zrobić… poza błaganiem.

  Jest jedna szansa – terapia genowa. Jedyna, ostatnia nadzieja na to, żeby Piotrek przeżył. Żeby mógł dorastać, śmiać się, przytulać… mówić do mnie „tato”.

  

  W ostatnim czasie podjęliśmy bardzo trudną decyzję. Po wielu rozmowach z lekarzami postanowiliśmy, że Piotruś przyjmie terapię genową w Dubaju. Został już do niej zakwalifikowany! Terapia genowa w Dubaju to dokładnie ta sama terapia, tego samego producenta, którą podaje się w USA. Jednak cena za leczenie w Dubaju jest znacznie niższa. 

  Za nami ponad 2 lata walki o każdą złotówkę. Wiemy, że mamy coraz mniej czasu, by podać Piotrusiowi leczenie. Nie możemy zwlekać... Musimy skorzystać z KAŻDEJ SZANSY. Dlatego podjęliśmy taką decyzję, dlatego kwota na pasku uległa zmniejszeniu. 

  Mimo tego wiąż cena za życie mojego syna jest ogromna i dla zwykłego człowieka nieosiągalna. Błagam Was z całego serca… Pomóżcie mi zrobić to, czego sam nie jestem w stanie. Nie chcę stracić Piotrusia. Nie dam rady żyć bez niego. Oddałbym za niego wszystko… ale jedyne, co mogę zrobić, to prosić Was o pomoc.

  Łukasz – tata Piotrusia

• 3 czerwca 2026

  Stan Piotrusia się pogarsza – jeszcze nigdy nie było tak źle... POMOCY❗️

  Nie wiemy już, jak opisać ból, który czujemy. Wróciliśmy z kolejnymi wynikami badań i wizytą u kardiologa. Mieliśmy nadzieję usłyszeć choć jedną dobrą wiadomość. Zamiast tego dostaliśmy kolejny cios.

  Wyniki krwi Piotrusia drastycznie się pogorszyły. Jego serduszko jest coraz słabsze. Lekarze nie mają dla nas dobrych wiadomości. Jeszcze nigdy nie było tak źle.

  

  Dystrofia mięśniowa Duchenne’a nie daje nam ani chwili spokoju. Każdego dnia odbiera naszemu dziecku kolejne mięśnie. Każdego dnia zabiera mu siłę, sprawność, samodzielność i przyszłość. To nie jest choroba, która poczeka. To wyrok, który wykonuje się każdego dnia na naszych oczach.

  Najgorsze jest to, że widzimy ten proces. Widzimy, jak nasz synek słabnie. Jak jego organizm przegrywa nierówną walkę. Jak choroba sięga już po jego serce.

  Czas ucieka bezlitośnie. Terapia genowa jest jedyną szansą, by zatrzymać ten koszmar. Jedyną szansą, by powiedzieć chorobie: „dalej nie pójdziesz”. Ale bez Waszej pomocy nie zdążymy.

  

  Musimy jak najszybciej zebrać brakującą kwotę do 15 milionów złotych. To suma niewyobrażalna dla jednej rodziny. A jednak od jej zebrania zależy wszystko.

  Błagamy Was. Nie przechodźcie obojętnie obok historii Piotrusia. Prosimy o wpłatę, o udostępnienie, o przekazanie tej wiadomości dalej.Bo dla Piotrusia czas nie płynie. Dla niego czas się kończy. Każdy dzień zwłoki to kolejna część dzieciństwa, zdrowia i życia, której już nigdy nie odzyska.

  Błagamy, pomóżcie nam zdążyć, zanim będzie za późno.

  Marta i Łukasz – rodzice Piotrusia

  Czytaj dalej
• 18 maja 2026

  Piotruś zamyka się w sobie... Mamy coraz mniej czasu na RATUNEK❗️Prosimy o pomoc❗️

  „Dlaczego ja?” „Czy będę kiedyś taki jak inni?” „Czy to minie?”

  To pytania, które padają z ust Piotrusia coraz częściej. Widzimy, że z upływem czasu są bardziej świadome. Nie ma na nie łatwych odpowiedzi.

  Piotruś się zmienia. Coraz częściej jest smutny, zamyślony, wycofany. Są momenty, kiedy zamyka się w sobie, a jego dziecięca radość gdzieś znika. To dla nas, jako rodziców, niewyobrażalnie trudne... Patrzymy, jak nasze dziecko mierzy się z czymś, czego żadne dziecko nie powinno doświadczać.

  W ostatnim czasie musieliśmy podjąć kilka ważnych decyzji.

  Rozpoczęliśmy terapię psychologiczną. Chcemy dać Piotrkowi wsparcie, którego tak bardzo teraz potrzebuje. Pomóc mu zrozumieć emocje, oswoić lęk i choć trochę odzyskać poczucie bezpieczeństwa.

  

  Wspólnie z wychowawczynią Piotrusia zdecydowaliśmy również o odroczeniu rozpoczęcia nauki w szkole. To była bardzo trudna decyzja… Piotruś bardzo to przeżył.

  Marzył, by iść do szkoły tak jak inne dzieci. Po raz pierwszy założyć plecak ze szkolnymi książkami, zasiąść w pierwszej ławce, poznać nowych kolegów… Dla niego to było coś wielkiego. 

  Dziś robimy wszystko, co w naszej mocy, by dbać nie tylko o jego dobrą formę fizyczną, ale też zatroszczyć się o jego psychikę. Żeby mimo choroby mógł nadal czuć się dzieckiem – ważnym, kochanym i bezpiecznym.

  Trudno jest jednak żyć ze świadomością, że kiedyś może przyjść taki dzień, w którym powiemy synkowi, że nam się nie udało. Staramy się nie myśleć w ten sposób, ale zbiórka trwa już tak długo...

  Kochani, każda wpłata, każde udostępnienie, każde dobre słowo ma ogromne znaczenie. Uwierzcie nam. Tylko dzięki Wam możemy dać szansę Piotrkowi na lepsze jutro, na życie...

  Tak bardzo nie chcemy go zawieść. Sami nie zatrzymamy choroby – z Wami już tak!

  Marta i Łukasz Szliwa, rodzice Piotrusia

  Czytaj dalej