Pilne!
Oleksii Tykhyi - zdjęcie główne

SMA odbiera siły z każdym dniem... Pomóż nastolatkowi zachować sprawność❗️

Cel zbiórki: Wózek z napędem elektrycznym, rehabilitacja

Organizator zbiórki:
Oleksii Tykhyi, 14 lat
Kobyłka, mazowieckie
SMA – rdzeniowy zanik mięśni, typ I
Rozpoczęcie: 9 listopada 2026
Zakończenie: 9 lutego 2027
308 zł(0,39%)
Brakuje 79 050 zł
WesprzyjWsparło 20 osób
Wpłać, wysyłając SMS
Numer telefonu
75365
Treść SMS
1026822
Koszt 6,15 zł brutto (w tym VAT)
HeyahOrangePlayPlusT-mobile

Przekaż 1,5% podatku

Numer KRS0000396361 Fundacja Siepomaga
Cel szczegółowy 1,5%1026822 Oleksii

Stała pomoc

Regularne wsparcie daje Oleksijowi poczucie bezpieczeństwa i pomoc w trudnej sytuacji, także po zakończeniu zbiórki.
Dowiedz się więcej o Stałej Pomocy
Wspieraj wygodnie przez:
BLIK - logo
Apple Pay - logo
Google Pay - logo
Mastercard - logo
Visa - logo

Tu może pojawić się Twoja Stała Pomoc.

Wspieraj co miesiąc

Cel zbiórki: Wózek z napędem elektrycznym, rehabilitacja

Organizator zbiórki:
Oleksii Tykhyi, 14 lat
Kobyłka, mazowieckie
SMA – rdzeniowy zanik mięśni, typ I
Rozpoczęcie: 9 listopada 2026
Zakończenie: 9 lutego 2027

Opis zbiórki

Gdy synek się urodził, uznano, że jest zdrowym dzieckiem. Pierwsze miesiące w naszej rodzinie minęły w spokoju. Gdyby ktoś nam wtedy powiedział, co nas czeka – nie uwierzylibyśmy...

Kiedy Oleksii skończył 6 miesięcy, zauważyłam, że nagle traci umiejętności, które jeszcze niedawno były dla niego naturalne. Ruchy stały się słabsze, zniknęła niemowlęca żywotność. Poczułam ogromny niepokój. Rozpoczął się nasz dwumiesięczny maraton – szpitale, niekończące się badania, konsultacje…

Przez cały ten czas diagnoza „SMA” wisiała w powietrzu jak miecz Damoklesa. Modliliśmy się do samego końca, żeby to było coś innego, ale testy genetyczne nie pozostawiły wątpliwości – rdzeniowy zanik mięśni (SMA) typu 1. Dla naszej rodziny był to ogromny szok.

Kiedy mówimy o SMA, trzeba zrozumieć jedną rzecz: rehabilitacja przy tej diagnozie to nie jest tymczasowy kurs zabiegów. To styl życia. To nieprzerwany, codzienny, wyczerpujący maraton, który trwa 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu od momentu postawienia diagnozy. To ciągła walka o zachowanie ruchomości stawów, zapobieganie przykurczom, wspieranie układu oddechowego i dawanie mięśniom szansy w walce z chorobą.

Oleksii Tykhyi

Każdy nasz dzień jest zaplanowany co do minuty: rozciąganie, specjalne ćwiczenia, pozycjonowanie ciała. Wymaga to od dziecka kolosalnej cierpliwości, odwagi i tytanicznego wysiłku. Zatrzymanie się oznacza krok w tył.

Synuś nie może samodzielnie chodzić ani poruszać się tak, jak inne dzieci, ale potrafi myśleć, marzyć i tworzyć całe światy. Chodzi do szkoły, a poza tym jego największą pasją jest programowanie i tworzenie gier. Dużo się uczy w tym kierunku. Mimo ciężkiej choroby jego umysł działa na pełnych obrotach.

Oleksii bardzo chce być samodzielny. Ma w sobie mnóstwo energii i zapału do życia. Czasami patrzę na to, jak jego ciało nie nadąża za umysłem, i czuję bezradność… A jednocześnie jestem dumna z siły ducha mojego chłopca.

Obecnie synek potrzebuje wózka z napędem elektrycznym. Jest to dla niego jedyna szansa, by poczuć się gospodarzem własnego życia. Ponadto jest to naturalna kontynuacja rehabilitacji – wózek chroni postawę, odciąża kręgosłup i zapewnia prawidłową pozycję ciała. Bez wózka zanik mięśni będzie się pogłębiał, a problemy z kręgosłupem – narastały. A najbardziej boję się tego, że utraci wiarę w siebie i pogrąży się w izolacji społecznej…

Nie mogę na to pozwolić. Chcę, by mój mały bohater dalej dzielnie stawiał czoła wszystkim wyzwaniom, a jednocześnie pozostawał radosnym, szczęśliwym dzieckiem. Będę ogromnie wdzięczna za każde wsparcie!

Lidia, mama

Wybierz zakładkę
Sortuj według