Sylwia Mazur, 52 lata

Mam na imię Sylwia. Każdy dzień jest dla mnie walką. Choruję na złośliwy nowotwór piersi – przeszłam amputację i limfadenektomię. Mój organizm jest wycieńczony.

Moje dochody to są niewielkie. To kwota, za którą nie da się godnie żyć, leczyć, a nawet czuć się bezpiecznie. Przez większość czasu pozostaję w czterech ścianach, bo zwyczajnie nie mam sił ani możliwości, by częściej wychodzić. Zmagam się nie tylko z chorobą, ale i z przeszłością. Choroba odcisnęła na mnie piętno, zostawiając rany, które wciąż bolą. Straciłam wiarę, że może mnie jeszcze spotkać coś dobrego. Że mogę poczuć się szczęśliwa, spokojna, bezpieczna.

Każda pomoc, każde wsparcie, każda dobra myśl jest dla mnie światełkiem w tunelu. Nie wiem, co przyniesie przyszłość, ale wiem, że nie dam rady przejść przez to wszystko sama.

Sylwia