NOWOTWÓR znów zaatakował❗️Michał kolejny raz mierzy się ze śmiertelną chorobą!

W lutym 2023 roku dostałem ataku padaczki. Od razu trafiłem na SOR. Wykonano mi tomografię. To, co usłyszałem, sprawiło, że mój świat się zatrzymał. Glejak gwiaździsty IV stopnia – jeden z najgroźniejszych nowotworów. To wyrok, którego nikt nie chciałby usłyszeć. Moje życie w ciągu kilku chwil wywróciło się do góry nogami. 

Przeszedłem operację głowy, podczas której wycięto większą część guza. Po niej konieczna była radioterapia i chemioterapia. Przez chwilę wszystko było pod kontrolą. Mój stan zdrowia się ustabilizował. Uczęszczałem na rehabilitację, mogłem w miarę normalnie funkcjonować. To wszystko dało mi jednak złudną nadzieję. 1 czerwca 2025 mój świat ponownie legł w gruzach. 

Udałem się na kontrolny rezonans głowy. Wierzyłem, że będę już zdrowy. Rzeczywistość jednak brutalnie rzuciła mnie na kolana. Nowotwór powrócił. Pojawiła się wznowa. Wysłano mnie na radioterapię. Kilka dni później mój stan drastycznie się pogorszył. Pogotowie zabrało mnie do szpitala.

Pojawił się niedowład lewej ręki i nogi. Dziś jestem w stanie wykonywać kończynami jedynie minimalne delikatne ruchy. Mam ogromne trudności w poruszaniu się, coraz szybciej się męczę. Jestem już także po zabiegu naświetlania guza. Teraz czeka mnie kolejna już chemioterapia, która potrwa 7 miesięcy.

Choroba odebrała mi wszystko, co dawało mi radość w życiu. Uwielbiałem grać na gitarze, często chodziłem na siatkówkę. Byłem aktywny, ciekawy życia i świata. Dziś walczę o to, aby odzyskać choć namiastkę tego, co miałem. By chwycić gitarę w dłoń i zagrać kilka akordów, usłyszeć jej dźwięk, poczuć znów to, co dawniej dawało mi niezwykłą przyjemność. 

Marzę o tym, aby odzyskać niezależność i sprawność. Wierzę mocno, że to marzenie się spełni. Do tego jednak potrzebuję intensywnej, regularnej rehabilitacji neurologicznej. Tylko dzięki specjalistycznej opiece mam szansę odzyskać dawne życie. Konieczne są turnusy rehabilitacyjne i codzienne ćwiczenia, zajęcia z fizjoterapeutą, neurologopedą i psychologiem.

Niestety, to wszystko wiąże się z niesamowicie wysokimi wydatkami. Do tego dochodzą koszty transportu do klinik i niezbędnych środków pomocniczych, które są ogromne. Nie jestem w stanie sam im sprostać. Dlatego proszę o pomoc. Każda wpłata, każde udostępnienie to dla mnie ogromne wsparcie. To krok w stronę sprawności. To krok w stronę życia. 

Michał