Ratujmy Kasię - żonę, matkę, człowieka

Ostatnie urodziny jakie hucznie obchodziłam to te 18. Spedziłam je wśród bliskich mi osób, a w organizacji pomagał mi chłopak, który miał na imię tak jak ja na nazwisko. W tym roku pomyślałam sobie, że może to powtórzę. W innym gronie, ale dalej z ludźmi, których kocham. 

Kiedy dowiedziałam się o chorobie Kasi stwierdziłam, że wcale tego nie potrzebuję. Kolejnej karty podarunkowej, kwiatów, które zwiędną, butelki wina, biżuterii, kosmetyków. Wszystko mam, jestem bogata - mam rodzinę, zdrowie i często nawet fuksa życiowego.
Dlatego proszę każdego, kto chciałby mnie czymś obdarować w moje 34. urodziny o wsparcie skarbonki Kasi. Środki zebrane na leczenie będą szansą dla jej syna na szczęśliwe dzieciństwo. Nie odbierajmy im nadziei!