W nieszczęściu odnaleźć nadzieję... Pomagamy Renacie!

Bałam się, że to może być mój koniec. Nigdy nie zapomnę tego dnia. Wybuch gazu był tak silny, że mogłam nawet stracić życie. Na szczęście wciąż jestem, a dziś jeszcze bardziej doceniam to, co mam, jeszcze bardziej cieszy mnie każdy dzień. Na skutek wybuchu gazu doszło do poparzeń, z którymi wciąż się borykam. Cierpiała skóra twarzy, rąk, nóg i pleców. Częściowo miałam także spalone włosy. Na wspomnienie tego koszmaru wciąż mam łzy w oczach, wciąż boję się, że to się powtórzy...

Minęło już sporo czasu, jednak oparzenia były na tyle silne, że wciąż potrzebuję wsparcia. Długa i kosztowna rehabilitacja jest konieczna, jednak brakuje już na nią środków... Proszę, pomóż mi!

Renata