Tafla lodu spadła jej na głowę... Nieprawdopodobny wypadek złamał życie Roksany. Pomocy!

Z całego serca chciałam podziękować wszystkim darczyńcom za okazane wsparcie finansowe. Jestem po pierwszym dwutygodniowym pobycie w ośrodku neurologiczno-rehabilitacyjnym.

Te dwa tygodnie krótkie, a zarazem długie spowodowały, ze po 17 latach od wypadku zaczęłam klękać, ruszać pomału palcami chorej ręki, przekręcać się na brzuch, co do tej pory sprawiało mi trudności (do tej pory tego nie robiłam). Dzięki komorze tlenowej codzienny ból głowy jest dużo mniejszy. W codziennych zajęciach pomagał mi sztab fachowców. Dzięki maszynie do nauki chodzenia uczyłam się zginać kolana i utrzymywać prawidłową postawę podczas chodzenia.

Dzięki Państwa pomocy jest to dopiero początek mojej rehabilitacji i chciałabym prosić o dalsze wsparcie finansowe, ponieważ przede mną jeszcze długa droga i duże nakłady pracy.

Z poważaniem,

Roksana Porowska