Siostry Boskiego Zbawiciela Prowincja Polska

Siostry Boskiego Zbawiciela (Salwatorianki) stanowią międzynarodową wspólnotę zakonną założoną w 1888 roku w Tivoli k. Rzymu przez bł. Franciszka Jordana i bł. Marię od Apostołów.

Główną cechą charyzmatu salwatorianek jest głoszenie prawdy o Boskim Zbawicielu (łac. Salvator), aby wszyscy ludzie mogli go poznać i uwielbić. Siostry starają się realizować swoje powołanie uniwersalnie, podejmując wszelkie prace, które prowadzą do chwały Bożej i zbawienia dusz.

Pierwsze Salwatorianki przybyły do Polski 21 listopada 1929 roku, co dało początek Polskiej Prowincji, która obecnie liczy 58 siostry posługujące w 11 wspólnotach. Domem prowincjalnym jest Goczałkowice-Zdrój, gdzie siostry nabyły pierwszy dom w 1935 roku.

Działalność apostolska Sióstr Salwatorianek jest bardzo szeroka i dostosowana do aktualnych potrzeb Kościoła i ludzi. Obejmuje ona m.in.:

Edukację i wychowanie: Prowadzenie katechezy w przedszkolach i szkołach (w tym w szkole specjalnej oraz wśród dzieci głuchoniemych), pełnienie funkcji kierowniczych w placówkach oświatowych.

Powołania: Towarzyszenie młodym ludziom w odczytywaniu powołania, pomoc w odkrywaniu sensu życia i pogłębianiu relacji z Bogiem (poprzez rekolekcje, dni skupienia, pielgrzymki).

Misje i opieka nad chorymi: Praca w szpitalach, odwiedzanie chorych i cierpiących w domach. Siostry misjonarki pracują m.in. w Kongo, Ziemi Świętej i we Włoszech, obejmując posługą chorych, starszych oraz dzieci i młodzież.

Opiekę i duszpasterstwo: Posługa opiekuńczo-wychowawcza w żłobkach, prowadzenie domów rekolekcyjno-modlitewnych, posługa w kancelariach parafialnych i sekretariatach, a także pomoc w prowadzeniu grup przyparafialnych (Dzieci Maryi, Koła Misyjne).

Inne: Praca z osobami uzależnionymi oraz posługa w Domu Formacyjnym Księży Salwatorianów i w Domu Biskupim.