Katarzyna i Emilia Szymborskie, 2 latka

Kasia i Emilka to nasze kochane córki — bliźniaczki. Dziewczynki przyszły na świat nieoczekiwanie, w 32 tygodniu spokojnej dotychczas ciąży. Wszystko potoczyło się błyskawicznie. Nie było najmniejszej szansy, by choć trochę przedłużyć czas ciąży. 

Stan Kasi i Emilki był krytyczny. Od razu trafiły na OIOM, gdzie długo przebywały w inkubatorach i potrzebowały wspomagania w oddychaniu. Tak minęło długich 37 dni. Kiedy mieliśmy już wrócić do domu, usłyszeliśmy słowa, które nas załamały. 

Podczas badania USG lekarze zaobserwowali zmiany w mózgu u obu córek. Rozpakowaliśmy walizki i czekaliśmy na dalsze badania. Na rezonans musieliśmy oczekiwać 2 tygodnie. Najdłuższe, najstraszniejsze 2 tygodnie w naszym życiu. Wynik rezonansu potwierdził liczne leukomalacje okołokomorowe, czyli uszkodzenia istoty białej mózgu. 

Żaden specjalista nie jest w stanie przewidzieć, jak będzie przebiegać rozwój Kasi i Emilki. Jaka czeka je przyszłość? Będą chodzić? Powiedzą 'mama' i 'tata'? Skończą szkołę? Pewne jest tylko to, że przed nami długa walka o każdy postęp i że nie poddamy się w niej ani na chwilę!

Kasia ma obniżone napięcie mięśniowe, Emilka wzmożone. Ich rozwój przebiega dużo wolniej. Nie ma lekarstwa na ich schorzenie. Jedyną metodą działania jest systematyczna, intensywna rehabilitacja. Naszą nadzieją jest neuroplasyczność mózgu i wiara, że ciężkimi ćwiczeniami zbudujemy nowe połączenia neuronowe. Słowem, odbudujemy zniszczony układ nerwowy.

Prosimy o Wasze wsparcie w tej długiej walce o sprawność. Rehabilitujemy się w domu 3 razy dziennie i 3 razy w tygodniu jeździmy na fizjoterapię. Nie wiemy na jakie wydatki musimy się jeszcze przygotować. Dziękujemy, że jesteście z nami. 

Rodzice