By choroba nie odebrała godności

Kiedy byliśmy dziećmi, wstawiała się za mną u rodziców, pomagała w lekcjach i broniła przed dzieciakami. Tak wiele jej zawdzięczam... Tak wiele chciałbym jej dać... Tylko jak, skoro potrzeby stale rosną, a pieniędzy zaczyna brakować już na wszystko.

Teresa to moja starsza siostra. Marzę o tym, żeby zapewnić jej godne życie, żeby choroba nie decydowała o wszystkim... Jednak jest mi bardzo ciężko. Codzienność brutalnie nas doświadcza. 

Na chwilę obecną najpilniejszą potrzebą są materac przeciwodleżynowy i wózek inwalidzki, stary odmówił już posłuszeństwa. Bez takich sprzętów codzienność jest nie do zniesienia... Niestety na zakup tak drogich sprzętów nie mogę sobie pozwolić. Pomóż nam, proszę!

Sylwester, brat