Choroba zębów zagraża mojemu zdrowiu i życiu❗️Proszę, pomóż mi❗️

Aktualizacje

• 5 sierpnia 2026

  JEST CORAZ GORZEJ❗️Leczenie rozpocznie się we wrześniu, ale brakuje środków❗️Pomóż Teresie!

  Kochani,

  jestem ogromnie wzruszona tym, jak wielu z Was postanowiło mnie wesprzeć! Każdego dnia wchodzę na zbiórkę i czytam Wasze komentarze do wpłat. Wcześniej mówiłam, że nie mam nikogo – dziś wiem, że nie jestem sama. MAM WSPANIAŁĄ RODZINĘ INTERNETOWĄ! Przychodzę do Was z nowymi informacjami. Niestety nie jest mi łatwo...

  Kilka miesięcy temu kolejny raz byłam w szpitalu w kierunku zaćmy. Niestety nie mogę zostać poddana operacji. Będzie to możliwe dopiero wtedy, gdy stan zapalny zębów zostanie wyleczony. W dodatku jestem alergikiem o potężnym spektrum i w razie zagrożenia życia nie można mi podać wielu specjalistycznych leków i sterydów przeciwwstrząsowych.

  Z moimi zębami jest coraz gorzej. Porcelana spada, metal się odsłania… Lekarze mówią, że prawdopodobnie już wszędzie jest próchnica. Ale nie zdejmują koron, bo nie mam pieniędzy. Nie mogę też usunąć wszystkich zębów, bo zostałabym z niczym. Ze względu na uczulenie na nikiel, tytan, akryl i silikon, nie mogę mieć protezy. 

  Miałam robionych kilka tomografów, podobno cała moja szczęka „świeci”. Bardzo się boję… Niestety w moim mieście – Krakowie, po wielu konsultacjach lekarze uznali, że nie podejmą się leczenia. Zdaję sobie, że jestem już w podeszłym wieku, ale przecież chcę żyć i normalnie funkcjonować! Pod koronami mam potworny stan zapalny, który zagraża mojemu życiu…

  

  Udało mi się znaleźć klinikę w Lubinie, która jest oddalona setki kilometrów od Krakowa. Tamtejsi lekarze zapewnili mnie, że mnie nie zostawią. Że pomogą. Dzięki nim po wielu miesiącach odzyskałam nadzieję, że moja walka ma sens. 30 lipca odbyło się konsylium, specjaliści opracowali plan leczenia. Część pieniędzy ze zbiórki została już przeznaczona na pierwszy etap, który odbędzie się już na początku września. 

  Na okres co najmniej 2 tygodni będę musiała wyjechać do Lublina. Nie mam tam nikogo, nie mam pieniędzy na hotel… Ale muszę tam pojechać, bo to dla mnie ostatnia deska ratunku. Już sama podróż pociągiem to dla mnie spore wyzwanie. Nie mogę nic dźwigać, ponieważ mam rotację wszystkich kręgów wzdłuż osi i 3 dyskopatie.

  Tak bardzo się boję, że nie dam rady udźwignąć również wszystkich kosztów... Nie mam nawet 2 tysięcy złotych emerytury. A stałe opłaty pochłaniają większą jej część. Prawda jest taka, że wiele razy chciałam się poddać. Ale wtedy pojawiliście się WY. To dzięki Wam wciąż walczę.

  Jak coś się dzieje trudnego dla człowieka, czy też złego, to gdy się ktoś zjawia i zostaje przy nim, żeby go ratować, to jest to BLISKI. Wy jesteście moimi bliskimi. Bardzo Wam dziękuję za to, że jesteście. Za Waszą empatię, za wasze serca… Tak bardzo chciałabym Was uściskać! Proszę Was, z głębi mojego serca, pomóżcie mi uzbierać pozostałą kwotę na leczenie. Jestem już tak blisko… 

  Z wdzięcznością,
  Teresa

• 7 lutego 2026

  Leczenie musi odbyć się już, natychmiast! Prosimy o pomoc dla Teresy!

  Kochani, moja sytuacja jest nadal bardzo trudna. Staram się zmuszać do traktowania czegokolwiek „na bieżąco” – udając, że żyję codziennością. Jestem coraz słabsza, a moje leczenie musi odbyć się już, natychmiast!

  Niestety, problemy ze zdrowiem się nawarstwiają. Złe wyniki morfologii, wysoki cholesterol… Trudno sobie z tym wszystkim poradzić, zwłaszcza że od lat tak bardzo dbam o zdrowie! Aktywność fizyczna, spacery, rozsądne odżywianie… A mimo to wyniki w niektórych frakcjach, jak powiedział lekarz, są niepokojące. Specjaliści podejrzewają, że to stan związany z silnym stresem i  poczuciem ciągłego zagrożenia wynikającymi z mojego stanu zdrowia. 

  Niestety, żaden z lekarzy nie rozpocznie leczenia bez opłacenia go góry w całości. Leczenia nie da się prowadzić po jednym zębie, bo są połączone mostami po kilka razem. A stan mojej jamy ustanej jest tragiczny, co okrutnie odbija się na moim codziennym funkcjonowaniu. 

  Proszę Was o pomoc. Jesteście moją jedyną nadzieją i bez mocy Waszych dobrych serc nie dam rady zawalczyć o swoje zdrowie.

  Z wdzięcznością… Teresa

  Czytaj dalej