Antonina Dzik, 7 lat

Nasza córeczka od urodzenia bardzo mało się ruszała. Byliśmy zaniepokojeni, ale słyszeliśmy tylko, że jest leniuszkiem i to minie. Kiedy skończyła pięć tygodni, wreszcie pojawiła się właściwa diagnoza. Rdzeniowy zanik mięśni typu I (SMA) – najcięższa postać tej choroby.

Tosia dostała szansę w postaci terapii genowej. Stan ogólny znacznie się poprawił, zaczęła stabilniej stać na nogach, robić pierwsze kroczki. Konieczne jest kontynuowanie intensywnej rehabilitacji, co wiąże się z wielkimi wydatkami. Wszystkie konsultacje u specjalistów i zapotrzebowanie ortopedyczne to kolejne koszty.

Chcemy zapewnić Tosi jak najlepszą opiekę, żeby w dorosłe życie mogła wejść jak najbardziej samodzielnie. Dlatego prosimy o pomoc. Sami tego nie udźwigniemy, ale wierzymy, że razem damy radę!

Rodzice Tosi