By uciec przed wózkiem...

Lata konsultacji i badań. Lata bólu i nadziei na pokonanie tego bólu. Wreszcie, po tych latach, dotarliśmy do ściany. Wiemy, że nie poradzimy sobie sami i wiemy, że jedyną nadzieją jest operacja!

Rehabilitacja i kolejne metody terapii zawiodły, zastrzyki i ogromne ilości przyjmowanych leków pomagały tylko na chwilę. Tymczasem ból się nasila. Paraliżuje. Tata utyka na jedną nogę, a będzie tylko gorzej, jeśli szybko mu nie pomożemy! Choroba prowadzi do jednego - chce posadzić tatę na wózek inwalidzki, a my musimy zrobić wszystko, by do tego nie dopuścić! Dlatego proszę, pomóż nam!

Agnieszka, córka