To jedna z najpilniejszych zbiórek❗️Pomóż Frankowi❗️Czas DRAMATYCZNIE ucieka...

Aktualizacje

• 23 lutego 2026

  To walka o życie, walka o zwykłe marzenia❗️Pomóż Frankowi, tak bardzo prosimy...

  DMD to bomba z opóźnionym zapłonem... Próbujemy żyć normalnie. Pomiędzy fizjoterapią, basenem i wizytami lekarskimi chodzimy do kina, jeździmy na gokarty, na hulajnodze. Nie planujemy jednak wakacji… Nie snujemy rozmów o tym, kim Franek będzie, gdy dorośnie...

  Ale cały czas wierzymy, że uda się pomóc Frankowi. Codziennie walczymy o to, żeby zdobyć środki na terapię genową. Na zbiórce jest już bardzo duża kwota, ale niestety – to dopiero połowa zbiórki, a czas DRAMATYCZNIE UCIEKA!

  

  Choroba postępuje każdego dnia. Franek ma coraz większe problemy z chodzeniem, a wejście po schodach to czasami jak zdobywanie Mount Everestu. Mówi spokojnie: „Babciu, wejdę swoim tempem…”. A nam trudno powstrzymać łzy...

  Jednak gdy pojawia się temat samochodów i prawa jazdy, w oczach Franka pojawia się błysk. Jego pasja jest jego wielką motywacją do ćwiczeń i do pomagania nam w zbiórce. I choć chodzi mu się coraz trudniej, staje z puszką i zbiera razem z nami.

  

  – „Może zdążymy…” – mówi. I tak jak my wierzy, że dorośnie. Że dostanie swoją szansę. Że kiedyś zrobi prawo jazdy, dostanie pierwsze auto. Niestety, kiedy jest zmęczony, jego marzenia są inne, wtedy mówi o wózku… takim z napędem, żeby mógł jeździć sam.

  Tu również budzi się w nim mały kierowca… a w nas budzi się STRACH. Błagamy o pomoc dla Franciszka. O szansę na życie bez bólu i strachu.

  Ewelina i Adam, rodzice

• 4 lutego 2026

  Strach, który mrozi krew w żyłach... Jakie wieści nadejdą jutro? CZAS UCIEKA – pomóż nam w walce o Franka❗️

  Znów stoimy przed kolejnym trudnym etapem naszej drogi. Dystrofia mięśniowa to choroba, która zabiera siłę po cichu, nie tylko rąk i nóg. Z czasem dotyka też mięśni oddechowych – tych, bez których nie da się swobodnie oddychać...

  W zeszłym roku byliśmy z Frankiem na pierwszej kontroli płuc. Pamiętamy ten moment bardzo dobrze, usłyszeliśmy, że jest w porządku. Wyszliśmy ze szpitala z ulgą i nadzieją, że jeszcze mamy czas. Dziś przed nami druga kontrola, na oddziale pulmonologii.

  I choć robimy dokładnie to samo, czujemy coś zupełnie innego. Bo w dystrofii mięśniowej czas nigdy nie stoi w miejscu. Bo to, co wtedy było dobre, dziś może już takie nie być. To właśnie ta myśl budzi w nas największy lęk... Odpowiedzi, które wtedy dały spokój, teraz mogą przynieść niepokój. Wynik, na który czekaliśmy bez drżenia rąk, dziś sprawia, że serce bije szybciej.

  Dlatego znów jedziemy do szpitala, nie na ferie zimowe jak inne dzieci. Jedziemy tam, gdzie sprawdzane jest to, czego boimy się najbardziej: jak dziś radzą sobie płuca Franka. Każda taka kontrola to ogromny stres... Wiemy, że czas działa na naszą niekorzyść.

  

  Jakby tego było mało, niedawno doszła kolejna diagnoza – cukrzyca typu MODY 2. To kolejne obciążenie dla organizmu Franka. Kolejne leczenie, kolejne zalecenia i kolejne zmartwienia, które nosimy w sobie każdego dnia.

  Są chwile, kiedy strach ściska gardło. Bo dystrofia nie daje przerw, to nieustanna walka z czasem o zdrowie naszego syna. A jednak nie przestajemy walczyć. Cały czas robimy wszystko, co w naszej mocy. Zbieramy, prosimy, organizujemy pomoc – dla naszego syna.

  I najbardziej porusza nas to, że Franek też w tym uczestniczy. Na swój dziecięcy sposób. Nalewa kawę, herbatę, jest obok, pomaga – bo wie, że to wszystko po to, żeby mógł żyć. To daje nam siłę, ale też łamie serce.

  Ta zbiórka to realna szansa, by zatrzymać postęp choroby i dać Frankowi życie, na jakie zasługuje. Dziękujemy, że jesteście z nami. Za każdą pomoc, każde udostępnienie i każde dobre słowo. To dzięki Wam Franek nie walczy sam!

  Rodzice

  

  Wczoraj otrzymaliśmy informację, że rodzice śp. Patryka Wysmyka (otwiera nową kartę) zdecydowali się przekazać milion złotych niewykorzystanych środków na zbiórkę Franka. Jesteśmy niesamowicie wzruszeni i ogromnie wdzięczni. Dziękujemy za ten wspaniały gest i życzymy rodzicom Patryka dużo siły.

  Czytaj dalej
• 12 stycznia 2026

  Nowy rok, nowa nadzieja i coraz więcej niepokoju... Prosimy, dalej walcz z nami o Franka❗️

  Weszliśmy w nowy rok z ogromną nadzieją w sercach. Każdy nowy dzień to dla nas wiara, że Franek zdąży. Że uda się zatrzymać chorobę, zanim odbierze mu to, co dziś jeszcze potrafi...

  Niestety coraz wyraźniej widzimy, że Frankowi trudniej się chodzi. Schody, dłuższe spacery, wstawanie z podłogi – to wszystko zaczyna sprawiać mu coraz więcej wysiłku. DMD nie czeka – postępuje cicho, ale nieubłaganie.

  A czas na podanie terapii genowej jest kluczowy – każdy miesiąc, każdy dzień ma ogromne znaczenie.

  Na tej bardzo trudnej drodze spotykamy jednak mnóstwo dobrych ludzi o wielkich sercach. To Wy dajecie nam siłę, gdy przychodzi zwątpienie. Dzięki Wam wiemy, że w tym wszystkim nie jesteśmy sami.

  

  Jeszcze w grudniu Franek miał przyjemność odwiedzić salon BMW w Warszawie. To było spełnienie jednego z jego małych–wielkich marzeń. Podglądanie fantastycznych samochodów, możliwość przejażdżki, błysk w oczach i szczery uśmiech – takie chwile są dla nas bezcenne. Pokazują, jak bardzo Franek chce czerpać z życia, doświadczać, marzyć… być po prostu dzieckiem.

  Jako rodzice żyjemy dziś między nadzieją a strachem. Robimy wszystko, by dać naszemu synkowi szansę na przyszłość, na sprawność, na zatrzymanie choroby, zanim odbierze mu kolejne możliwości.

  Z całego serca dziękujemy każdemu, kto jest z nami – za wpłaty, udostępnienia, dobre słowa, modlitwy i wsparcie. To dzięki Wam ta droga wciąż jest możliwa. Dziś znów prosimy – pomóżcie Frankowi zdążyć. Każda złotówka, każde udostępnienie przybliża nas do terapii genowej, która może uratować jego sprawność i przyszłość.

  Nowy rok niesie nową nadzieję. Błagamy – pomóżcie nam ją spełnić!

  Rodzice

  

  

  Czytaj dalej