Weronika i Ewa Dul, 17 lat

Weronika przyszła na świat 4 lata po swoim braciszku i trochę ponad 3 lata po tym, jak w życie naszej rodziny wtargnęła straszliwa diagnoza – SMA typu 1. Niestety, choroba nie oszczędziła żadnego z moich dzieci.

Mimo terapii komórkami macierzystymi i systematycznej rehabilitacji Weronika została sama na polu walki. Jej kochany brat, Bartuś, odszedł. SMA to bezwzględna choroba. Za nic ma, że po drugiej stronie ringu stoi bezbronne dziecko. Weronika musi jednak dalej stawiać czoła chorobie. Potrzebuje Waszego wsparcia, by korzystać z leczenia i rehabilitacji, które są dla niej jedyną szansą na spowolnienie postępu SMA i podarowanie jej jak najdłuższego życia.

Ja natomiast mierzę się z padaczką, nadciśnieniem, zaburzeniami metabolizmu lipoprotein oraz  wodogłowiem, które powstało w wyniku silnego urazu, gdy miałam 4 latka. Sześć razy zakładano mi zastawkę do komory bocznej mózgu. Dopiero ostatnia okazała się odpowiednia.

Obie z córką potrzebujemy stałej opieki specjalistów, rehabilitacji, leków i środków higienicznych. Każda przerwa w terapii stanowi dla Weroniki śmiertelne zagrożenie. Prosimy o Waszą pomoc!

Ewa, mama Weroniki