Weronika Masiul, 21 lat

O tym, że choruję na stwardnienie rozsiane, dowiedziałam się, gdy byłam jeszcze nastolatką. Diagnoza była jak cios prosto w serce. Choć zaakceptowałam chorobę, codzienność z nią wiąże się z ogromnymi wyzwaniami. 

Moim głównym problemem jest postępujące drętwienie nóg, spastyczność dłoni i skrajne zmęczenie, które utrudniają mi codzienne funkcjonowanie i naukę. Przez te objawy wykonywanie zwykłych czynności, jak prowadzenie samochodu z manualną skrzynią biegów staje się dla mnie trudne i niebezpieczne. Samochód z automatyczną skrzynią biegów pozwoliłby mi zachować samodzielność i bezpiecznie dojeżdżać na uczelnię i wizyty lekarskie. Chciałabym przeznaczyć zebrane na subkoncie środki na paliwo, ubezpieczenie i bieżące utrzymanie pojazdu.

Twoje wsparcie pozwoli mi kontynuować naukę mimo ograniczeń zdrowotnych i umożliwi bezpieczny dojazd nie tylko na uczelnię, ale także do lekarzy i na rehabilitację. Będę z całego serca wdzięczna za Twoją pomoc!

Weronika