Tosia przyszła na świat ważąc tylko 1000 gramów! Dziś toczy walkę o sprawność!

Antosia to moja radosna, pogodna i bardzo ostrożna córeczka. Mój największy skarb, dla którego uchyliłabym nieba. Niestety, już od pierwszych chwil życie postawiło przed nią ogromne wyzwania. Urodziła się jako wcześniak w 29. tygodniu ciąży, ważąc zaledwie 1000 gramów i mierząc 39 cm. Była taka malutka i bezbronna… Kiedy po raz pierwszy wzięłam ją na ręce, obiecałam sobie, że zrobię wszystko, aby jej życie było jak najlepsze.

Konsekwencje zbyt wczesnego przyjścia na świat do dziś dają się we znaki. Moja córeczka zmaga się z mózgowym porażeniem dziecięcym, które powoduje niedowład czterokończynowy. W kwietniu 2025 roku padła kolejna diagnoza – autyzm dziecięcy. Ale to nie wszystko. Tosia wciąż łapie infekcje – jedną po drugiej – i bardzo często trafia do szpitala. 

Podczas zasypiania Tosia bardzo często ma drgawki. Zapis w EEG potwierdził nieprawidłowości. Dodatkowo w ciągu dnia córka potrafi nagle „zawiesić się”, wpatrywać w jeden punkt i nie reagować na żadne bodźce. Czekamy na ostateczną diagnozę, najprawdopodobniej to padaczka.

Córeczka na szczęście potrafi chodzić i stać samodzielnie, ale jej nóżki są bardzo osłabione. Ma przykurcze w stopach i kostkach, problemy z kolanami, bardzo szybko się męczy. Po kilku minutach spacerowania nie ma już siły i skarży się na ból pod prawym kolanem. Badania USG nie pokazują przyczyny, a jedyną chwilową ulgę przynosi krioterapia. Wiem jednak, że to tylko maskowanie objawów. Codziennie ćwiczę z Tosią w domu, aby rozluźniać jej mięśnie i wzmacniać nóżki. Dzięki temu moja córka chodzi, ale bez stałej fizjoterapii jej stan może się pogarszać.

Autyzm sprawia, że Antosia bywa zamknięta w swoim świecie. W nowym otoczeniu jest cicha i grzeczna, ale w domu ma trudności z kontrolą emocji. Często wybucha, przejawia zachowania autoagresywne – uderza głową w ścianę, gryzie się po rękach. Nie odnajduje się w dużych grupach, zwykle w przedszkolu bawi się tylko z jedną koleżanką. Segreguje zabawki kolorami lub wielkością, często bawi się nimi w schematyczny sposób. Tosia jest dzieckiem wysoko funkcjonującym, ale specjaliści uważają, że bez odpowiedniej terapii może coraz bardziej się wycofywać.

Antosia potrzebuje stałej, intensywnej rehabilitacji, aby niedowład się nie pogłębiał. Bardzo ważne są również zajęcia z integracji sensorycznej, terapia logopedyczna, liczne kontrole lekarskie, a także turnusy rehabilitacyjne. Niestety, to wszystko wiąże się z bardzo wysokimi kosztami i znacznie przekracza moje możliwości. Dlatego z całego serca proszę o pomoc. Każda wpłata oraz przekazane 1,5% podatku sprawiają, że mogę dalej walczyć o sprawność, samodzielność i przyszłość mojej córeczki.

mama Antosi, Monika