Choroba zmieniła życie Kuby nie do poznania – proszę, pomóż mojemu synowi!

To był przełom czerwca i lipca 2025 roku. Zauważyłem, że Kuba znacząco schudł i to w bardzo krótkim czasie. Czułem, że coś jest nie tak i dlatego zabrałem go do lekarza rodzinnego. Tam pani doktor zmierzyła synowi cukier i okazało się, że jest bardzo wysoki...

Od razu pojechaliśmy do specjalnej kliniki, a tam lekarze poinformowali nas, że to cukrzyca typu I. Stan Kuby był na tyle poważny, że musieli natychmiast rozpocząć leczenie, żeby nie dopuścić do śpiączki. Nie wiedziałem, co o tym wszystkim myśleć, bo Kuba nigdy nie miał poważnych problemów ze zdrowiem. Przeciwnie – zawsze był aktywny i uprawiał dużo sportu. Regularnie grał w piłkę nożną i jeździł na rowerze. W naszej rodzinie też nigdy nie było takich problemów...

Na szczęście lekarze otoczyli syna najlepszą możliwą opieką i ustabilizowali jego stan. Spędziliśmy w szpitalu około tygodnia. Byłem z Kubą cały czas, nawet w nocy. Uczyłem się też, jak postępować przy cukrzycy. Jak podawać insulinę i jak przeliczać współczynniki węglowodanowe. 

Cukrzyca to bardzo podstępna choroba. Wymaga uważności i pracy od pacjenta, ale też ode mnie jako rodzica. Kuba musi być monitorowany i dobrze zaopiekowany. Sam jest bardzo zdeterminowany i dzielny. Wszystko po to, żeby móc walczyć o swoją przyszłość i marzenia. Syn marzy o zostaniu pilotem albo funkcjonariuszem straży granicznej. 

Jestem z niego bardzo dumny i chcę zrobić wszystko, żeby mu pomóc. Niestety koszty sensorów i oprzyrządowania do pompy insulinowej, a także leczenia są bardzo wysokie. Właśnie dlatego postanowiłem założyć zbiórkę. Wierzę, że razem możemy zawalczyć o lepszą przyszłość dla Kuby. Każda wpłata, nawet ta najmniejsza, to ogromna nadzieja!

Patryk, tata Kuby