Wiktorek urodził się z poważną WADĄ SERCA❗️Nie może wrócić z nami do domku... Prosimy o pomoc!

Wiktorek był bardzo wyczekiwanym dzieckiem – nasz 5-letni synek nie mógł się doczekać braciszka! Niestety już w trakcie ciąży dowiedzieliśmy się o wadzie genetycznej i wadzie serduszka... Nasz maluszek dopiero przyszedł na świat, a już jest tak bardzo chory. Czujemy ogromny ból, ale musimy działać i walczyć o niego! Prosimy o wsparcie!

Podczas ciąży czułam się dobrze, lepiej niż w trakcie pierwszej. W 22. tygodniu ciąży zrobiono mi USG. Byliśmy w szoku, gdy okazało się, że z serduszkiem synka jest coś nie tak i podejrzewają wadę genetyczną... Wiktorek przyszedł na świat w terminie. Poród nie obył się bez komplikacji, było to moje drugie cesarskie cięcie. Odetchnęliśmy z ulgą, gdy usłyszeliśmy, że mały oddycha i płacze. Ale wiedzieliśmy, że zaczęła się nasza walka o jego zdrowie.

Po porodzie mogłam przytulić synka przez zaledwie przez dwie minuty... Lekarze musieli natychmiast zabrać go do inkubatora. To był dla nas ogromny cios. Każdy rodzic marzy przecież o tym, by jak najszybciej zabrać swoje maleństwo do domu, cieszyć się nim w bezpiecznym, domowym zaciszu. Choć pękały nam serca, wiedzieliśmy, że ta rozłąka jest konieczna, by chronić jego zdrowie. Po dwóch dniach nasz synek trafił do odizolowanej sali. Mogliśmy na niego patrzeć jedynie przez zimną szybę... Kiedy w końcu pozwolono nam wziąć go na ręce, musieliśmy zakładać szpitalne fartuchy i specjalne czepki. Ten brak bezpośredniej bliskości i wszechobecny dystans były dla nas prawdziwym koszmarem.

Wiktorek ma wadę genetyczną, zespół DiGeorge’a. W jego małym ciele brakuje fragmentu materiału genetycznego, co uniemożliwia mu prawidłowy rozwój. Choroba prowadzi m.in. do zmian w budowie fizycznej, ale największym i najtrudniejszym objawem jest wada serca, czyli wspólny pień tętniczy, oraz skrajnie obniżona odporność. Synek ciężko oddycha, ma zimne rączki i nóżki... Boimy się, co będzie w przyszłości. Dlatego musimy działać już teraz.

Nasze dziecko przewieziono karetką do Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie. Synka czeka poważna operacja kardiochirurgiczna polegająca m.in. na zamknięciu ubytku przegrody i rekonstrukcji drogi wypływu prawej komory. Lekarze uświadomili nas, że zabieg niesie ze sobą spore ryzyko, szczególnie że syn ma obniżoną odporność i jest narażony na infekcje. Bardzo się stresujemy, ale nie unikniemy operacji – jest konieczna. Po zabiegu nie wrócimy do domku, tylko na oddział pooperacyjny, a później ponownie na oddział immunologiczny... Wiemy, że przed Wiktorkiem wiele kolejnych operacji w przyszłości – m.in. przeszczep grasicy w Londynie. Zrobimy wszystko, aby zawalczyć o jego życie!

Mamy też drugie dziecko – 5-letniego synka Igorka. Bardzo nas wspierał w trakcie ciąży, przytulał mnie, gdy płakałam. Poznał braciszka i już ogromnie za nim tęskni... Serca nam się łamią na myśl o tym, że bracia mogliby teraz spędzać czas razem w domu, poznawać się. Niestety nasza rzeczywistość jest inna i musimy to zaakceptować. Możemy mieć tylko nadzieję, że kiedyś będzie lepiej.

Specjaliści zalecają, abyśmy zamieszkali sami, bez kontaktu z innymi ludźmi. Każda infekcja może być dla Wiktora ŚMIERTELNYM ZAGROŻENIEM! Synek musi być praktycznie odizolowany od świata zewnętrznego i od innych ludzi. Czekamy na miejsce w domu Ronalda McDonalda. 

Przed nami długi, wieloletni proces leczenia, szereg operacji oraz wiele wizyt u specjalistów. Niestety nasz budżet jest bardzo ograniczony i nie poradzimy sobie z tym wszystkim sami! Dlatego bardzo prosimy o Wasze wsparcie. Każda złotówka to dla nas ogromna pomoc. Potrzebujemy Was, zostańcie z nami!

Rodzice z braciszkiem Igorem