Wioletta Kaczmarek, 51 lat

Wiola jest moją ukochaną żoną, razem mamy dwoje wspaniałych dzieci. Niestety kilka lat temu nasze szczęście zostało przerwane...

W 2016 roku u żony doszło do pęknięcia tętniaka. Bardzo się wtedy o nią bałem, ale na szczęście wszystko zakończyło się na strachu. Wiola wyszła z tego praktycznie bez uszczerbku na zdrowiu. Niestety, za drugim razem stało się inaczej... Trzy lata później pękł drugi tętniak, co wywołało ogromne spustoszenie w organizmie żony. Przeszła poważną operację, była przez dwa miesiące w śpiączce. Doszło też u niej do paraliżu prawej strony ciała i afazji.

Od tamtej pory razem walczymy o to, by odzyskała sprawność i zdrowie. Cieszę się z każdego, nawet najmniejszego postępu. Wiola myśli logicznie, porusza się samodzielnie, stara się w miarę możliwości funkcjonować. Jednak przed nią i tak długa droga, a wyzwaniem wciąż pozostaje mowa i praca prawej ręki.

Dlatego tak ważne jest stałe wsparcie wielu specjalistów, kontynuowanie leczenia i intensywnej rehabilitacji. Moja żona będzie tego potrzebowała do końca życia. W związku z tym bardzo proszę o Waszą pomoc! 

Grzegorz, mąż Wioli