Onkologiczny koszmar, z którego nie można się obudzić... Daj nadzieję Wioli!

Aktualizacje

• 3 stycznia 2025

  Wiola gaśnie w oczach... Błagamy o pomoc❗️

  W czerwcu 2023 roku Wiola zakończyła chemioterapię. Niestety, czas wolności od choroby był bardzo krótki... Już w kwietniu 2024 pojawiły się kolejne zmiany w płucach!

  Według zaleceń lekarskich Wiola powróciła do poprzedniego leczenia, niestety zmiany nowotworowe przestały reagować na dotychczasowy preparat! Kolejną przeszkodą było zakażenie portu naczyniowego i do czasu wszczepienia nowego leczenie musiało zostać przerwane.

  Wiola bardzo źle znosiła ten okres, praktycznie cały czas odczuwała zmęczenie i gorączkowała. Po kolejnych konsultacjach zapadła decyzja o wszczepieniu nowego portu i zmianie protokołu leczenia. Wiola znosi to leczenie o wiele gorzej niż poprzednie... Po trzecim kursie chemii było już tak dramatycznie, że trzeba było ją ponownie hospitalizować i przetoczyć krew, bo wszystkie wyniki badań były poniżej oczekiwań.

  

  W grudniu 2024 odebraliśmy wynik badania obrazowego i wiemy już, że nowa terapia działa! Niektóre zmiany się zmniejszyły, inne ustabilizowały, jednak tak naprawdę nie potrafimy się z tego cieszyć... Jest jeszcze zbyt wcześnie!

  Kolejna tomografia przewidziana jest na marzec 2025 roku. Terapia, która jest aktualnie stosowana u Wioli, może być zastosowana tylko raz! Niestety, lista leków zarejestrowanych do leczenie tego typu mięsaka jest bardzo krótka, więc poprosiliśmy o wycenę badania Exacta, która ma na celu dobór najbardziej optymalnej terapii.

  Wiola już od roku nie pracuje... Wcześniej jej stan i samopoczucie były na tyle stabilne, że udawało się na jakiś czas wrócić do pracy. Teraz ma status osoby niezdolnej do samotnej egzystencji, a jej stan zdrowia bardzo mocno się zmienił.... Nie jest już tak samodzielna, jak miało to miejsce na początku choroby.

  Chcemy wierzyć, że pokonanie mięsaka jest możliwe! Jednak oprócz wysiłków lekarzy i naszego działania potrzebne jest Wasze wsparcie! Dziękujemy Wam z całego serca za dotychczasową pomoc i prosimy – nie zapominajcie o Wioli!

  Bliscy

• 20 lipca 2023

  Szczęście przeplatane tragedią... POMÓŻ NAM!

  Po operacji udało zakupić się protezę i wrócić do pracy. Sen z powiek spędzało jedynie oczekiwanie, na co trzymiesięczne badanie TK. Minęło dokładnie 16 miesięcy i niestety dotarł do nas wynik badania — WZNOWA!

  W tym samym płucu i przerzuty w drugim. To był wrzesień 2022 roku. 27 października odbyła się pierwsza operacja, druga operacja 30 listopada. Bóle po operacji na obu płucach towarzyszą Wioli do dziś, a te pooperacyjne przeszły jej najśmielsze oczekiwania, do tego problemy z oddychaniem...

  Uwieńczeniem tej tragedii był wynik badania kontrolnego, bo po 3 miesiącach, guzy pojawiły w identycznych lokalizacjach po ich usunięciu oraz pojawiły się nowe mniejsze...  Wprowadzono radioterapię, oraz chemioterapię.

  Wiole ich nie dokończyła. Po 5 kursach doszło do wstrząsu, po którym zadecydowano o przerwaniu chemioterapii. Stan zdrowia nie pozwalał na dalsze kontynuowanie leczenia.

  

  Pocieszające jest tylko tyle, że guzy zdążyły zareagować i znacznie się pomniejszyły. 19 czerwca 2023 zakończyła leczenie.

  Ten czas spędza w domu, borykając się cały czas ze zdrowiem, wynikami krwi, zakażeniami wynikającymi z osłabienia odporności organizmu.

  Lekarze nie potrafią poradzić nic na ciągle podwyższoną temperaturę. Pisząc tę wiadomość czekamy na konsultację w Instytutucie onkologii. Czekamy jak na zbawienie...
  
  Proszę, zostańcie z nami!
  Pomóżcie nie tracić nadziei!

  Czytaj dalej
• 22 marca 2021

  Wiola po kolejnej operacji! Nowe wieści z pola walki z rakiem.

  Nie odzywaliśmy się z aktualizacją, bo czekaliśmy niecierpliwie kiedy odbędzie się operacja usunięcia przerzutu w płucu.

  Dostaliśmy informację, że położenie guza jest o tyle dobre, że możliwa będzie wideoterakoskopia, zabieg mniej inwazyjny.
  
  Operacja miała miejsce 23 lutego. Okazało się jednak, że zmiana była na tyle mała, że chirurg nie mógł jej odszukać i przeprowadzono torakotomię boczną. Operacja trwała kilka godzin, a samopoczucie Wioli po wybudzeniu, jak sama mówi, to był dramat! Amputacja nogi przy tym to delikatne skaleczenie...
  
  Towarzyszy jej straszny ból, ten rodzaj operacji cechuje się największym bólem ze wszystkich zabiegów chirurgicznych, dochodzi do tego połamanie żeber. Praktycznie przez tydzień po operacji nie mogła się poruszać, nie mogła oprzeć się na kulach, musieliśmy przełożyć kolejne wizyty w zakładzie ortopedycznym.
  
  Po dwóch tygodniach od operacji Wiola jest w stanie samodzielnie udać się do toalety, ale jak ma kichnąć, zastanawia się dwa razy. Ból atakuje, kiedy najmniej się tego spodziewa...
  
  24 marca jedziemy na wizytę kontrolną do Warszawskiego Centrum Onkologii, omówić dalszy proces leczenia, Wiola prawdopodobnie powróci do przyjmowania chemioterapii, ponieważ nie odbyła jeszcze wszystkich z przewidzianych 11 cykli. Od początku leczenia i dwóch operacji jest pod ścisłą kontrolą i wykonywane są średnio co miesiąc badania obrazowe, na tę chwilę stan jej zdrowia nie pogorszył się i nie odnotowano progresji choroby ani podejrzanych zmian w jej ciele.
  
  Jestem przekonany, że kiedy odezwiemy się następnym razem to już ze zdjęciami gdzie Wioli stoi o własnych siłach w protezie. Trzymajcie kciuki!

  Czytaj dalej