Nogi sparaliżowane przez nowotwór! Chcę przynajmniej wyjść samodzielnie na dwór

Nie wiem, co mam napisać… Obecnie przebywam w hospicjum, ale marzę o dostawce elektrycznej do wózka inwalidzkiego, by móc normalnie się poruszać.

Historia mojej choroby zaczyna się od wypadku przy pracy i połamanych kości udowych. Podczas dwóch operacji lekarze mnie poskładali. Mimo że przez wiele miesięcy byłem osobą leżąca, w końcu odzyskałem sprawność. Oczywiście miałem robione przy okazji różne badania. Nikt się nie spodziewał, że po rezonansie magnetycznym usłyszę taką informację.

Wykryto u mnie nowotwór mózgu i rdzenia kręgowego. Co prawda z medycznego punktu widzenia nie jest on złośliwy, jednak gdyby się chwilę zastanowić, dochodzi się do wniosku, że jego działania owszem są złośliwe. 

Lekarze zadecydowali o operacji. To po niej od pasa w dół zostałem sparaliżowany. Walka nie została zakończona, ale amunicji już nie ma. Operacja, radioterapia ani chemioterapia nie wchodzą w grę. Mogą tylko pogorszyć mój stan zdrowia. Jakie rokowania? Usłyszałem, że teraz może pomóc mi jedynie cud. Tak też rzucam we wroga jedynie kamyczkami, przyjmując silne środki w części tamujące obezwładniający ból. 

Nowotwór poraził rdzeń odpowiadający za władanie nogami. Powtarzam moją prośbę jak mantrę, by górna część ciała została ciągle sprawna. Mimo to mam poważne problemy z ręką…

O co proszę? O pomoc w sfinansowaniu przystawki do wózka inwalidzkiego, która pomoże mi swobodnie się poruszać, jeździć samodzielnie do lekarzy, choć odrobinę odczuć przyjemność z życia. Ona może dać mi namiastkę normalności. Tak bardzo jej potrzebuję. 

Już teraz dziękuję Ci za każdą pomoc i ofiarowane serce. Dobro, którego doświadczam to najlepszy dar od życia.

Wojciech