Wojtuś jest dzielny, ale sam nie wygra życia❗️Pomóż!

Cięgle jeszcze możemy przytulić Wojtusia, poczuć jego zapach i ciepło. Ciągle możemy przytulić jego ciepłą, małą roczkę do serca, uspokoić przerażone, dziecięce myśli ulubioną kołysanką… Uciekamy przed śmiercią, która chce odebrać nam synka. Bardzo prosimy, pomóżcie nam...

Lipiec 2019 roku zostanie w nas na zawsze. Wtedy poznaliśmy, jak boleć może życie, dotąd szczęśliwe, chociaż nie pozbawione codziennych trosk. To w lipcu 2019 roku nasz trzyletni synek Wojtuś trochę zeszczuplał, zaczął tracić apetyt. Rzadko chorował, a nawet jak przytrafiło się jakieś przeziębienie, to szybko pokonywał infekcję. Ale przyszedł dzień, kiedy zaniepokoiliśmy się jego dziwnym zachowaniem. Zaczął dużo spać i uskarżać się na ból brzuszka. Intuicja podpowiedziała nam, żeby udać się do lekarza. I wtedy nasz świat się zawalił…

Pediatra wysłał nas do szpitala w Poznaniu. Tam zapadła diagnoza, która zabrała nam resztki nadziei… Wątrobiak zarodkowy – guz złośliwy z przerzutami do obu płuc. Stan beznadziejny. 

Natychmiast podjęliśmy tę nierówną walkę – my, lekarze i on, mały bohater okrutnej historii. Biopsja, OIOM, stan śpiączki farmakologicznej, podłączono chemię. Czekaliśmy na cud i umieraliśmy ze strachu. Lekarze powiedzieli, że tylko ten cud uratuje Wojtusia…

Nie wiemy, co się stało, czy to modlitwy, cud, czy wielka wola życia naszego dziecka i starania lekarzy, a może jedno i drugie – po tygodniu stan synka poprawia się, wracamy na oddział. Dalsze leczenie, ciężka chemia. Wojtuś przerażony, w depresji. Jednak uśmiecha się, mimo bólu...

Leczenie daje efekt, guz się zmniejsza. Pod koniec listopada 2019 roku synek  jest operowany w Gdańsku przez wybitnego profesora Piotra Czaunderna. Udaje się, operacja się powiodła, przerzuty na płucach także maleją. 

Zaczynamy odzyskiwać nadzieję i wiarę, że idzie ku dobremu. Ale po ostatniej chemii poziom markerów nowotworowych ciągle jest wysoki. Zwracamy uwagę lekarzom, ale twierdzą, że to nic złego. Potem wybuch pandemii i wszystko staje na głowie. Wojtuś ma monitorowany brzuch, ale od zakończenia leczenia nikt nie sprawdza jego płuc. Dopiero podwyższony wskaźnik markerów zmusza lekarzy do działania i skrupulatnych badań. I wtedy kolejny cios...

Z brzuszkiem jest dobrze, ale na płucach tworzą się nowe guzki! Znów walczymy! Od tamtego czasu Wojtek przeszedł pięć operacji na płuca, radioterapię i czeka go kolejna, bo żadna chemia nie pomaga. 

W tej chwili jesteśmy na bezdrożu. Zostaliśmy zostawieni sami sobie. Gdyby nie ogromne serce profesora Czauderny i jego heroiczna walka o Wojtusia, byłoby bardzo źle. 

Jesteśmy w trakcie konsultowania synka z kliniką w USA, gdzie możliwe jest specjalistyczne leczenie, podobne do CAR–T Cells. To jednak w Polsce stosowane jest tylko w przypadku białaczki, a nie guzów. W Ameryce ta nowatorska metoda może być jedyną szansą dla Wojtusia!

Nie przypuszczaliśmy, że będziemy kiedyś zmuszeni prosić o pomoc. Błagamy o ratunek! Zbieramy środki na badania, wizyty prywatne, tłumaczenia dokumentów i konsultacje. A jeśli tylko dostaniemy ostateczną kwalifikację z kosztorysem na leczenie (które może wynieść ponad milion dolarów), niezwłocznie zaktualizujemy zbiórkę. 

Prosimy, pomóżcie nam nie stracić Wojtusia…

Rodzice