Zachary w pułapce własnego ciała - pomóż!

Mam na imię Svitlana, pochodzę z Białorusi, a Zachary to mój piętnastoletni syn, który już w pierwszych chwilach od narodzin musiał walczyć o swoje życie. Dziś codziennie ciężko pracuje na to, by samodzielnie chodzić.

Syn cierpi na dziecięce porażenie mózgowe. Zachary jest sprawny intelektualnie, dobrze śpiewa na scenie, świetnie uczy się w szkole, lubi nauki ścisłe i bardzo pragnie żyć tak, jak jego rówieśnicy.

Ciało syna jest jednak dla niego niczym więzienie. Zachary musi się uczyć każdej nowej umiejętności dosłownie jak niemowlak, a to odbywa się nie tak szybko, jak u zdrowych ludzi. Mimo to dzielnie walczy o postępy. Niejeden rok pracowaliśmy nad tym, żeby nauczyć Zacharego korzystać z balkonika do chodzenia. Udało się choć nie było łatwo. Syn potrzebował przy tym dużo pomocy, ale dziś możemy cieszyć się tym dużym sukcesem. Przeszliśmy trwającą 15 lat drogę, żeby osiągnąć ten efekt, wymagało to dużego poświęcenia, ale nie poddaliśmy się.

W tej chwili ja i Zachary przeprowadziliśmy się do Polski w celu dalszego leczenia i rehabilitacji. Choroba Zacharego jest ciężka, ale można ją leczyć. Wcześniej syn był w stanie tylko leżeć, a dzisiaj potrafi już się poruszać, co daje nam ogromną nadzieję na przyszłość. 
 
Do 15 roku życia leczyłam Zacharego we własnym zakresie. Musiałam nauczyć się technik masażu i zostać masażystką, żeby jakoś zajmować się rehabilitacją syna. Ale Zachary już wyrósł, a mi brakuje fizycznych i finansowych możliwości. Ośrodki i kliniki, które podjęły się rehabilitacji Zacharego i są w stanie wykonać to na dobrym poziomie, nie są tanie. Zwróciłam się z prośbą o pomoc po to, aby nie zatrzymywać się na już osiągniętych sukcesach i dać Zacharemu szansę na bycie samodzielnym. Syn potrzebuje turnusów kilka razy w ciągu roku. Wierzymy, że Zachary dzięki nim będzie w stanie osiągać dalsze postępy, że  będzie mógł chodzić i w ten sposób udowodni, że nieważne jak wiele przeszkód stoi na drodze, nigdy nie można tracić nadziei.

Zachary jest bardzo pozytywnym chłopcem z dobrym sercem. Wierzymy, że Bóg pomaga mu na każdym kroku tej walki. Proszę, pomóżcie Zacharemu, aby miał szansę na lepsze jutro. 
 
W chwili obecnej wychowuję syna samotnie i próbuję mu pomóc jak tylko mogę. Ojciec Zacharego pozostawił rodzinę 9 lat temu. 
 
Będziemy wdzięczni z całego naszego serca za każdą pomoc dla Zacharego. Nasza codzienność jest trudna, ale wierzę, że dzięki Wam, czeka na nas lepsza przyszłość!
 
Z miłością i wdzięcznością do Was!
 
Mama Zacharego