Zbigniew Paczkowski, 68 lat

Wierzę w karmę. W to, że dobro kiedyś wraca i bardzo chciałabym, żeby teraz wróciło do mojego taty. Bo całe życie był człowiekiem, który pomagał innym, nigdy nie pytając „co z tego będzie dla mnie”.

Organizował pierwsze finały WOŚP w latach 90., prowadził klub karate, żeby dzieciaki z mniej zamożnych rodzin mogły trenować, wspierał dzieci z DPS w Chełmnie, załatwiał sponsorów, zbiórki, pomoc. Po prostu zawsze widział drugiego człowieka. Dla mnie i mojego brata był tatą, który pokazywał świat i uczył, że najważniejsi są ludzie i relacje. Teraz jest absolutnie najwspanialszym dziadkiem dla swoich wnuków – dzieciaków, które bardzo go potrzebują. Bardzo chcę, żeby mógł dalej być częścią ich życia, patrzeć jak rosną, wygłupiać się z nimi, zabierać na wycieczki i po prostu być.

W 2024 roku usłyszeliśmy diagnozę: czerniak. Tata walczy, ale przed nami kolejne decyzje i leczenie, którego kosztów dziś nawet nie umiemy oszacować,  czy to będzie kilkadziesiąt tysięcy czy kilkaset. Z całego serca w imieniu swoim i całej naszej rodziny proszę o pomoc! Każdy gest jest dziś na wagę złota...

Hanna, córka Zbigniewa