Ból nie może dalej niszczyć mojego życia❗️ Tak ciężko na nie pracowałam

Mam 36 lat, męża, pracę i dziecięce porażenie mózgowe czterokończynowe. Pilnie potrzebuję operacji!

Od urodzenia każdy mój dzień jest walką z chorobą. Od pierwszych chwil życia zmagam się z dziecięcym porażeniem mózgowym czterokończynowym. Musiałam walczyć nie tylko o życie i sprawność, ale także o miłość. Mój ojciec jest alkoholikiem. Gdy miałam 11 lat, trafiłam do adopcji. Niestety mama adopcyjna też mnie opuściła.

Poruszam się tylko przy pomocy specjalistycznego wózka. Zostałam z mężem, który choruje na to samo schorzenie co ja — mózgowe porażenie dziecięce. Jego rodzice niedawno zmarli, rodzeństwo ma dużo starsze, które ani finansowo, ani fizycznie nie może nam pomóc. Musimy liczyć tylko na siebie. Ale dajemy radę! Jestem szczęśliwa, przeszczęśliwa! Tak, Kochani, niepełnosprawni też mają normalnie życie. Oboje mamy pracę. Niedawno dostałam się na staż jako pracownik biurowy. Mój mąż oprócz pracy interesuje się malarstwem i fotografią.

Radzimy sobie. Choć bardzo boli świadomość, że nie stanę na własnych nogach, nie poddaję się i staram się walczyć z całych sił o jak najlepszą przyszłość. Ostatnio miałam okazję walczyć o sprawność na turnusie rehabilitacyjnym, na którym okazało się, że koniecznie muszę przejść operację biodra. Mogą mi pomóc tylko w specjalistycznej prywatnej klinice Paley European Institut.

Ten okropny ból nie odstępuje mnie na krok. Blokuje cały mój organizm, nie pozwala wstać rano i normalnie funkcjonować. Nie dość, że mam spięte całe ciało, to teraz jeszcze biodro rozrywa bólem, przypominając, że jest w tragicznym stanie.  Jednocześnie nie opuszcza mnie nadzieja, że to w końcu minie. Niestety koszt PILNEJ operacji przekracza możliwości finansowe moje i mojego męża. To dlatego proszę Cię o pomoc!

Mimo niepełnosprawności zawsze starałam się dorównać osobom z pełną sprawnością fizyczną, wdrapywałam się na szczyty moich możliwości. Proszę tylko o tę operację! Ogromnie dużo dla nas znaczy, dla mnie, dla mojej przyszłości. To byłby dramat, gdyby nagle całym moim światem stało się łóżko i cztery ściany pokoju…

Olga