Gdybym mogła, wzięłabym wszystkie trudności córki na siebie... Dziś proszę o Waszą pomoc!

Moja córka jest bardzo spokojną i miłą osobą. Chodzi do szkoły, rozwija swoje pasje i pragnie żyć jak jej rówieśnicy. Uwielbia śpiewać, pięknie rysuje, dużo czyta. Niedawno obchodziła swoje 18. urodziny, jednak jej codzienność pełna jest wyzwań. Okrutne diagnozy odbierają jej tak wiele...

Wiele lat temu Zuzia przeszła wiele badań, które potwierdziły u niej autyzm atypowy i zaburzenia adaptacyjne. Choć szybko rozpoczęłyśmy terapię i leczenie, to nadal nie jest jej łatwo. W te lepsze dni stara się cieszyć każdą chwilą, niestety w te trudniejsze często przytłaczają ją silne emocje. Na samą myśl, że moja córka musi nosić na swoich barkach taki ciężar, serce mi pęka...

Zuzia stara się w miarę normalnie funkcjonować. Chciałaby być samodzielna, ale wciąż wymaga mojego wsparcia i opieki. Nie potrafi zrozumieć wielu rzeczy, a jednocześnie sama mierzy się z dużym niezrozumieniem. Gdybym tylko mogła, wzięłabym wszystkie trudności, z jakimi się zmaga, na siebie. Rzeczywistość jednak mi na to nie pozwala.

Nie chcę się poddawać, bo bardzo kocham moją córkę. Wiem, że jedyną szansę i nadzieję na lepsze jutro daje Zuzi stałe wsparcie specjalistów, terapia i dalsze leczenie. Niestety możliwości w ramach NFZ są nie wystarczające, a koszt opieki prywatnej wciąż rośnie... 

Jestem wdzięczna za życzliwość, jaką okazaliście mojej córce do tej pory. Jednak nasza walka jeszcze się nie kończy... Wciąż pojawiają się wyzwania i nowe trudności. Dlatego dziś raz jeszcze przychodzę do Was jako mama i proszę o Wasze wsparcie. Razem zawalczmy o przyszłość Zuzi!

Anna, mama