Mam 16 lat, nowotwór i przerzuty... Błagam, ratuj!

Sytuacja jest dramatyczna – u mojej córeczki zdiagnozowano złośliwy nowotwór, który dał już przerzuty do płuc! Nie mamy czasu do stracenia – musimy jak najszybciej działać! Błagam o pomoc! Życie Sofii nie może zakończyć się w wieku 16 lat!

Wszystko zaczęło się od małej zmiany na udzie. Nie sądziłam, że to może być coś groźnego. Ale nagle Sofia zaczęła tracić na wadze, a ból uda był nie do zniesienia!

Natychmiast wykonano biopsję. Nigdy nie zapomnę dnia, gdy otrzymaliśmy wyniki… Złośliwy nowotwór tkanek miękkich – te słowa brzmiały jak wyrok. Świat się zawalił… 

Dalej było tylko gorzej. Dowiedziałam się, że to bardzo rzadki i wyjątkowo trudny w leczeniu nowotwór, wymagający natychmiastowej, specjalistycznej diagnostyki i opieki. Ale najgorsze informacje miały dopiero nadejść…

Badania obrazowe wykazały przerzuty do płuc. Nie mogłyśmy przestać płakać… Był to moment, w którym strach i dezorientacja na dobre wpisały się w naszą codzienność. Od tej chwili życie Sofii zaczęły wyznaczać kolejne kontrole, konsultacje i oczekiwanie na decyzje lekarzy.

Ten typ nowotworu cechuje się opornością na klasyczną chemioterapię, co wykluczyło standardowe leczenie. Zastosowano więc immunoterapię. Sofiia pozostaje pod stałą opieką Poradni Onkologicznej i regularnie przechodzi szeroką diagnostykę obejmującą badania krwi, badania moczu, rezonans magnetyczny, tomografię komputerową, EKG. 

Teraz kluczowe jest, aby wykonać zaawansowane badania genetyczne. To od nich może zależeć wybór dalszego leczenia i realna szansa na zatrzymanie choroby. Ale koszt tych badań przekracza nasze możliwości finansowe… 

Choroba znacząco ograniczyła sprawność i samodzielność mojej córki. Zmęczenie, ból i nieustanny lęk o przyszłość już dawno wyparły spontaniczność i radość. Nowotwór to także ogromne obciążenie psychiczne: odebrał Sofii poczucie bezpieczeństwa i zmusił do zmierzenia się z pytaniami, na które szesnastoletnia dziewczyna nie powinna jeszcze szukać odpowiedzi. 

Jako rodzina staramy się być blisko i wspierać Sofię każdego dnia, choć niepewność jutra towarzyszy wszystkim. Dlatego tak bardzo zależy nam, by jak najszybciej wykonać badania i móc dalej działać. Z całego serca proszę – pomóż uratować moją córkę!

Mama Sofii