Sofiia (Sofia) Kryvobokova, 16 lat

Wszystko zaczęło się od małej zmiany na udzie. Nie sądziłam, że to może być coś groźnego. Ale nagle Sofia zaczęła tracić na wadze, a ból uda był nie do zniesienia!

Natychmiast wykonano biopsję. Nigdy nie zapomnę dnia, gdy otrzymaliśmy wyniki… Złośliwy nowotwór tkanek miękkich – te słowa brzmiały jak wyrok. Świat się zawalił… 

Dalej było tylko gorzej. Dowiedziałam się, że to bardzo rzadki i wyjątkowo trudny w leczeniu nowotwór, wymagający natychmiastowej, specjalistycznej diagnostyki i opieki. Ale najgorsze informacje miały dopiero nadejść…

Badania obrazowe wykazały przerzuty do płuc. Nie mogłyśmy przestać płakać… Był to moment, w którym strach i dezorientacja na dobre wpisały się w naszą codzienność. Od tej chwili życie Sofii zaczęły wyznaczać kolejne kontrole, konsultacje i oczekiwanie na decyzje lekarzy.

Choroba znacząco ograniczyła sprawność i samodzielność mojej córki. Zmęczenie, ból i nieustanny lęk o przyszłość już dawno wyparły spontaniczność i radość. Nowotwór to także ogromne obciążenie psychiczne: odebrał Sofii poczucie bezpieczeństwa i zmusił do zmierzenia się z pytaniami, na które szesnastoletnia dziewczyna nie powinna jeszcze szukać odpowiedzi. 

Z całego serca proszę o wsparcie w leczeniu Sofii. Wierzę, że razem możemy ja uratować.

Mama Sofii