By życie Adama nie było pasmem nieskończonej udręki... Prosimy o pomoc!

Choć Adam jest już dorosłym mężczyzną, nigdy nie zazna samodzielnego życia. U mojego syna zdiagnozowano znaczną niepełnosprawność intelektualną...

Adam nie potrafi radzić sobie z najprostszymi czynnościami życia codziennego. Nie mówi, potrzebuje stałej opieki i wsparcia – trzeba go umyć, ubrać, nakarmić, a także przewinąć, ponieważ nie jest w stanie zgłaszać swoich potrzeb fizjologicznych.

Nie wykonuje też poleceń, ponieważ przez niepełnosprawność niewiele rozumie. Ale to mój syn, kocham go całym sercem i kiedy widzę jego szczery uśmiech, wiem, że zrobiłabym wszystko, by go zachować. Niestety życie mi tego nie ułatwia.

Opieka nad synem to pełnoetatowe zajęcie, które wiąże się z ogromnym stresem, ale także z wielką miłością i zaangażowaniem z mojej strony. Choć życie Adama jest pełne trudności, jego obecność wnosi do naszego domu mnóstwo radości i ciepła.

Bardzo chciałabym ułatwić nam codzienność, a jednym ze sposobów, by to zrobić, jest zakup wózka dla Adasia. Bardzo by nam pomógł, ponieważ moglibyśmy bez problemu pojechać do szpitala czy nawet pójść na spacer i spędzić miło czas. Ale koszty są dla mnie zbyt wysokie.

Każda wpłata, udostępnienie i wsparcie są dla nas nieocenione, dlatego zwracam się do Was z prośbą o pomoc w zapewnieniu Adamowi jak najlepszych warunków do życia. Dziękuję za Wasze dobro!

Mama