Wada, która prześladuje mnie od urodzenia... Proszę, pomóż mi!

Nie znam czegoś takiego jak beztroska codzienność. Od urodzenia zmagam się z problemami zdrowotnymi, co wiele razy uniemożliwiało mi prowadzenie życia, o jakim zawsze marzyłam. Musiałam stawiać czoło wyzwaniom, które często wydawały się ponad moje siły, a mimo to udało mi się przetrwać najtrudniejsze momenty i podnosić rękawicę nieraz rzucaną przez rzeczywistość. Walczyłam o lepsze jutro, wierząc, że jest w zasięgu ręki…

Od 10 roku życia leczyłam się w klinice w Kurganie ze względu na wrodzoną wadę i problemy z układem kostnym: całkowity brak stawu biodrowego i skróconą kość udową. W tamtym czasie w Polsce nie było bowiem dostępnych tak zaawansowanych metod leczenia. Musiałam poddać się m.in. zabiegowi wydłużenia nogi o 43 centymetrów oraz rekonstrukcji stawu biodrowego. Przeszłam łącznie cztery takie operacje. Ostatnia odbyła się w 2002 roku. Każdy zabieg łączył się z ogromnym bólem i wielomiesięczną rehabilitacją, ale przynosił dobre efekty. Przez wiele lat mój organizm w miarę dobrze funkcjonował, a ja mogłam skupić się na realizacji swoich życiowych planów. Ukończyłam studia, założyłam rodzinę, zostałam mamą mojego ukochanego syna. Przez cały czas musiałam jednak regularnie odbywać rehabilitację. 

W ostatnich latach wiele się zmieniło. Mój stan zdrowia gwałtownie się pogorszył. Zaczęłam odczuwać silny ból związany z przeciążeniem zdrowej jak dotąd nogi. Okazało się, że staw kolanowy uległ w niej całkowitemu zniszczeniu i teraz jest zupełnie nieruchomy. Moja noga dosłownie zesztywniała, skrzywiła się i skróciła o 4 centymetry. Uszkodzenie stawu spowodowało jeszcze większe problemy z chodzeniem i nasiliło ból, który teraz uniemożliwia mi normalne funkcjonowanie. Obecnie każdy krok stanowi dla mnie duże wyzwanie. 

Na początku nikt nie chciał się podjąć się przeprowadzenia skomplikowanej i wieloetapowej operacji. Dopiero lekarze w Europejskim Instytucie prof. Paleya w Warszawie przedstawili mi konkretne rozwiązania. Koszty leczenia są jednak ogromne, a do wszystkiego dochodzi jeszcze konieczna, specjalistyczna i długa rehabilitacja. Pokrycie tych kosztów przekracza moje możliwości, dlatego zwracam się z prośbą do wszystkich z Państwa, którzy mogliby i chcieli pomóc mi żyć bez bólu, o tak bardzo potrzebne wsparcie. Z góry serdecznie wszystkim dziękuję.

Agnieszka