120 centymetrów cierpienia... Ratuj resztki sprawności Anety❗️

Aktualizacje

• 6 sierpnia 2025

  Nowe wieści!

  Kochani,

  za nami kolejny etap mojej trudnej walki o lepszą rzeczywistość, niedawno wróciliśmy z intensywnego turnusu rehabilitacyjnego w ośrodku „Zabajka 2” w Złotowie. To był trzeci taki turnus w tym roku i jak zwykle, nie był łatwy.

  Przebywaliśmy na miejscu od 29 czerwca. Mieliśmy z Pawłem i Piotrem świętować imieniny… Ale zamiast tortu i balonów były maty, ciężkie ćwiczenia i litry potu, dosłownie! Afrykańskie upały nie pomagały, ale w „Zabajce” nie ma zmiłuj: upadasz, wstajesz, walczysz!

  Zabiegi, ćwiczenia, fizjoterapia, łzy, zmęczenie… Ale i nadzieja. Bo każdy, nawet najmniejszy postęp, cieszy ogromnie. Paweł, moje wsparcie i opoka, gdy brak mi już siły, trzyma mnie za rękę i mówi: „Twoja choroba nie zmienia tego, kim jesteś. Dla mnie zawsze będziesz tą samą, wyjątkową osobą.”

  To jego wsparcie i Wasza pomoc pozwala mi iść dalej. Bez Waszych wpłat, nie byłoby mnie w „Zabajce” i nie dostałabym tych szans...

  Niestety, jak zawsze w naszym życiu, pojawiły się komplikacje… Cewnik się zatkał, wskutek czego brzuch zaczął boleć. Pojawiło się wtedy w mojej głowie: „Czy jeszcze dam radę?” Ale wtedy przypominam sobie Was. Tych wszystkich ludzi o dobrych sercach, którzy mimo własnych problemów znajdują miejsce w sercu dla mnie. Dziękuję. Bez Was nie byłoby mnie. Co dalej?

  To był trzeci turnus w tym roku. Marzy mi się jeszcze jeden. Ale to nadal duży koszt. Do tego dochodzą badania, dojazdy, sprzęt, opatrunki, leki. To nie wakacje, tylko codzienna, trudna walka o funkcjonowanie i resztki sprawności.

  Dlatego proszę o dalsze wsparcie. Nie poddaję się, bo mam dla kogo walczyć. I mam z kim walczyć!

  Aneta

• 22 kwietnia 2025

  PILNE – walka o samodzielność Anety trwa❗️

  Kochani,

  ogarnia mnie strach i bezsilność. Wraz z mężem już pakowaliśmy walizki, mieliśmy jechać na turnus rehabilitacyjny. Udaliśmy się na wizytę do lekarza po zaświadczenie potrzebne na wyjazd. Nagle Pawłowi zrobiło się słabo!

  Mąż przeszedł badania i dostał skierowanie do szpitala na oddział kardiologii. Dawno się tak nie czułam… Ogarnął mnie strach – nie tylko o jego zdrowie, ale także o codzienność! Ja mam tylko jego, to on wie, jak się mną zająć…

  Teraz czekamy w nerwach na telefon ze szpitala i informację, kiedy Paweł będzie musiał tam wrócić. Nie wiem, jak sobie sama poradzę. Nie wstanę z łóżka sama na wózek! Boję się tego, ale mąż musi zająć się też swoim zdrowiem.

  Dlatego tak ważna jest rehabilitacja i turnusy, bym mogła wzmacniać mięśnie i stawać się bardziej samodzielną. Teraz ciężki czas przed nami, dlatego dziękuję za Wasze dotychczasowe wsparcie i proszę – nie zostawiajcie mnie!

  Aneta

  Czytaj dalej
• 20 lutego 2025

  Nowe informacje od Anety!

  Od 2 do 15 lutego byłam na turnusie rehabilitacyjnym, na którym miałam wiele intensywnych zajęć. Dzięki ćwiczeniom mogę nie tylko stać, ale też wykonywać różne ćwiczenia, przy których uruchamiam wszystkie mięśnie.

  Oczywiście nie mogło zabraknąć kinezyterapii – skupiliśmy się przede wszystkim na wzmacnianiu mięśni od pasa w górę, gdyż one jeszcze funkcjonują. Trzeba utrzymywać to, co jeszcze możliwe, by zachować jak najlepszą sprawność!

  

  Były też zajęcia oddechowe, ponieważ przy siedzącym trybie moja klatka piersiowa się zapada coraz bardziej i ciężko mi się oddycha. Poprawiliśmy niedrożność zatok, odbyłam też terapię ręki. Jej mięśnie bolą bardzo, więc trzeba je ćwiczyć, masować i rozluźniać.

  Dziękuję Wam za wsparcie, bo taka intensywna rehabilitacja jest możliwa właśnie dzięki Wam! Niestety, brak środków spowoduje spowolnienie postępów… Dlatego proszę o pomoc! Kolejny turnus już w kwietniu. Proszę, pomóżcie sprawić, by wyjazd był możliwy!

  Aneta

  Czytaj dalej