Bez rehabilitacji Ania nie ma szansy na samodzielność... Pomóż!

Moja córeczka od urodzenia zmaga się z wieloma problemami zdrowotnymi. Niemalże bez przerwy pojawiają się kolejne dolegliwości. Czym sobie zasłużyła na taki los? Dlaczego moja mała Ania nie może cieszyć się dzieciństwem tak, jak jej rówieśnicy? Serce matki pęka, widząc cierpienie dziecka… To nie tak miało być…

Córeczka urodziła się zdrową i silną dziewczynką. Przyznano jej 10 punktów w skali Apgar. Niestety niedługo potem zaczęły pojawiać się pierwsze nieprawidłowości. Ania bardzo mało jadła i często chorowała. Infekcje przyjmowały tak silną postać, że nie pomagała nawet antybiotykoterapia i konieczne było podawanie zastrzyków. 

Później pojawiły się trudności z mową. Czekałam ponad 3 lata, nim Ania po raz pierwszy powiedziała słowo „mama”. Córeczka nie rozumiała też wielu rzeczy, które ja do niej mówiłam. Pękało mi serce – nie mogłam nawet porozmawiać z własnym dzieckiem!

Konsultowałam się w tym kwestiach z wieloma specjalistami. Podejrzewano u córki niedosłuch, który mógł być źródłem problemów z nauką mowy oraz z przetwarzaniem słuchowym. Laryngolog wykluczył jednak taką możliwość. Wykonujemy więc kolejne badania. Nadal czekamy na diagnozę... 

Obecnie Ania uczęszcza na regularne konsultacje z psychiatrą, psychologiem i logopedą, a także zajęcia pedagogiczne i integrację sensoryczną. Nie rozwiązuje to jednak w pełni problemów córeczki. Ania napotyka bardzo duże trudności w szkole. Nie potrafi swobodnie się wypowiadać, często myli słowa lub wypowiada je fragmentarycznie, ma spore problemy z koncentracją, czytaniem, pisaniem i zapamiętywaniem nowych rzeczy. Zdarza się, że nawet po kilkudniowej nieobecności w szkole córeczka całkiem zapomina literek i cyferek…

Szereg intensywnych terapii jest więc niezbędny, aby wspomóc ją w rozwoju. Bardzo chcę, by była w przyszłości samodzielna. 

Boję się, co będzie, gdy mnie zabraknie…

Niestety pokrycie kosztów zajęć, dodatkowych badań oraz specjalistycznego sprzętu do rehabilitacji jest dla mnie ogromnym wyzwaniem. To ciężar finansowy, którego jako matka nie jestem w stanie udźwignąć sama. Każde więc wsparcie będzie miało dla nas ogromne znaczenie.

Mama