Anna Stefanowska

Pamiętam słowa pediatry: " Maria, pamiętaj, że szczepimy w środę by w razie niepokojących objawów mieć czas na reakcję w czwartek lub piątek"... I tak było...

Wieczorem w środę Ania dostała gorączki 40 - 41 stopni. W porozumieniu z lekarzem podawałam syrop naprzemiennie paracetamol i ibuprofen. Płacz który wtedy słyszałam pozostanie na zawsze w moim sercu. Rano ... Nie mogłam wyciągnąć rączki ani nóżki z pajacyka... Musiał mi pomóc mąż. Ręka prawa nie do wyprostowania - 90 stopni w łokciu i przy manipulacji wyprostu - płacz... Noga prawa sztywna - nie mogliśmy zgiąć w kolanie. Natychmiastowe przyjęcie do pediatry. Skierowanie do neurologa i w piątek diagnoza - przykurcz mięśni - minie - tylko trzeba zacząć rehabilitację. I tak od piątego miesiąca Ania rozpoczęła rehabilitację. Niestety zaczęły dołączać kolejne objawy: zawieszenia wzroku, sztywnienie całego ciała, brak rozwoju zgodnego z kalendarzem... Dołączyliśmy terapię SI, neurologopedię, hipoterapię. Czas leciał aż w końcu otrzymaliśmy skierowanie na rezonans magnetyczny i EEG. Po półrocznym czasie oczekiwania przyszedł wyjazd do szpitala na badania i diagnozę zwalającą z nóg... ROZLEGŁY UDAR MÓZGU 87% LEWEJ PÓŁKI OBUMARŁO, PADACZKA NA TLE ZMIAN STRUKTURALNYCH MÓZGU....

Anioły są wśród nas... 

Ja i mąż nie poddaliśmy się... 

Dalej prowadziliśmy wszystkie rehabilitację.

Aż w końcu na trzecie urodziny Ania poszła do cioci ś.p. Renaty na boso po trawie... Potem już nie chciała chodzić... Dopiero we wrześniu ciocia Anna Teuschner rozwinęła dywan z trawy i Ania do Ani poszła... Potem nic ... Przyjaciele z Dopiewa zorganizowali zbiórkę Zumba i kiermasz świąteczny dla Ani i kupiliśmy tak potrzebny pionizator do chodzenia ❤️💪 ... I mając 3 i pół roku Ania przyszła do nas w pokoju bez trawy, bez pionizatora... I zaczęła chodzić.... Najpiękniejszy prezent Bożonarodzeniowy....

Neurolodzy się dziwią, że Ania przeżyła taki rozległy UDAR MÓZGU. Niestety ma on ciągle konsekwencje.... Mimo, że trzy lata temu Ania przeszła operację prawej ręki i prawej nogi to niedowład ciągle jej towarzyszy.... Dysproporcja dłoni, niemożność trzymania w prawej ręce, brak umiejętności stania na prawej nodze, skakania na jednej nodze to fizyczne skutki a intelektualnie - no cóż brak myślenia przyczynowo - skutkowego, nieumiejętność liczenia w pamięci i płynnego czytania...

Dzieci to nasza ogromną miłość... 

I będziemy troszczyć się o nie zawsze. 

Dziękuję Wszystkim, którzy dodają nam skrzydeł - Wasze dobre serca tworząc jedną całość a Ania dzięki temu będzie mogła wrócić do kosztownej rehabilitacji, która w tej chwili że względów finansowych niestety się nie odbywa... Nasze domowe starania nie dają takich spektakularnych efektów jak wieloraka rehabilitacji prowadzona przez specjalistów....

Każda złotówka to nadzieja, że Ania wróci do fizjoterapi, neurologopedię, zajęć z psychologiem i ukochanej hipoterapii.