Najbliższe miesiące są kluczowe! Pomóż Antkowi zawalczyć o sprawność po operacji!

Aktualizacje

• 15 lipca 2026

  Jesteśmy już na turnusie i ciężko pracujemy! Prosimy o wsparcie dla syna!

  Kiedy mówimy komuś, że jedziemy na turnus rehabilitacyjny, w głowie tej osoby często pojawia się obraz czegoś w rodzaju wakacji – trochę ćwiczeń, dużo odpoczynku, uśmiechnięte dziecko na macie. Chcielibyśmy, żeby tak było. Prawda wygląda zupełnie inaczej.

  Antek ma swój własny gabinet i swoją własną walkę każdego dnia. Czasem wystarczy policzyć do trzech, żeby przetrwać jeden ruch. Czasem trzeba kupić kwaśne żelki, żeby dać radę przez kolejne dziesięć minut. A czasem terapeuta zawija go w matę i mówi, że jest naleśnikiem gotowym do zjedzenia – i właśnie ten żart pozwala mu wytrzymać ból, którego inaczej nie dałoby się znieść.

  Od kilku miesięcy Antek nie śpi po nocach. Ból pleców budzi go, kiedy reszta domu śpi spokojnie. Czasem płacze, że chce odpocząć – i jednocześnie nie może, bo ciało nie pozwala mu się zatrzymać nawet na chwilę. Rano zakładanie ortez trwa długo, powoli, krok po kroku, mimo zmęczenia, które nie mija od miesięcy. Te ortezy mają teraz wzór w różyczki i czaszki – i dziś tym samym wzorem, który miał go rozśmieszać, straszy nas żartobliwie, jakby to była jego mała zemsta na całej sytuacji.

  

  To właśnie z tego składa się jego dzień: z bólu, z żartów, z bezsenności, z uporu, którego nikt z zewnątrz nie widzi na zdjęciu uśmiechniętego chłopca.

  Piszemy to wszystko nie po to, żeby kogoś zasmucić, tylko dlatego, że chcemy, żebyście wiedzieli, komu tak naprawdę pomagacie, kiedy klikacie w link. Nie jakiejś zbiórce. Antkowi – temu konkretnemu chłopcu, który mimo bólu każdego ranka sam próbuje założyć ortezy, zanim zdążymy mu pomóc.

  Jeśli dziś znajdziecie w swoich sercach miejsce dla niego, będziemy Wam wdzięczni bardziej, niż jesteśmy w stanie to opisać. A jeśli nie – wystarczy, że o nim pomyślicie albo przekażecie ten post dalej. To też jest gest, który czujemy. Dziękujemy, że jesteście z nami.

  Rodzice Antka

• 17 czerwca 2026

  Nowe wieści od Antka!

  Gdy przeglądamy stare zdjęcia naszego syna, widzimy nie tylko to, jak bardzo się zmienił, jak bardzo urósł. Widzimy lata trudnej walki, wielkiej determinacji, pracy i nadziei. Przed nami jednak kolejne wyzwania...

  Dziecięcego porażenia mózgowego nie można wyleczyć. To diagnoza, która będzie towarzyszyła Antkowi do końca życia... Dlatego od samego początku podejmowaliśmy i nadal podejmujemy tak wiele działań, by nasz syn mógł zyskiwać sprawność i samodzielność. Każdego dnia małymi kroczkami budujemy jego przyszłość. 

  Często dzielimy się z innymi radosnymi chwilami, sukcesami, kolejnymi osiągnięciami Antka. Jednak nie oznacza to, że jest nam łatwo. Jak wielu innych rodziców dzieci z niepełnosprawnością mierzymy się z trudnymi pytaniami, na które nie ma prostych odpowiedzi: Co jest teraz naszym priorytetem? Jak jeszcze możemy pomóc naszemu dziecku? Czy wystarczy nam środków na wszystkie potrzeby?

  Mimo to staramy się patrzeć z ufnością w przyszłość. Po marcowym zabiegu Antek otrzymał wielką szansę. Nie możemy jej zmarnować! Dlatego musimy dobrze wykorzystać najbliższy czas i skupić się na intensywnej rehabilitacji. Od tego zależy, jak nasz syn będzie funkcjonował za kilka lat.

  Dziś Antek marzy o zwyczajnym życiu nastolatka. Chciałby się skupić na nauce w szkole, zamiast mierzyć się z kolejnymi ograniczeniami. Myśli też o zaangażowaniu się w wolontariat, aby móc pomagać innym. W końcu jego wielkim marzeniem jest zdobywanie górskich szlaków.

  Nie możemy zmienić diagnozy, ale jesteśmy w stanie zawalczyć o lepsze jutro. Przed nami lipcowy turnus rehabilitacyjny oraz zakup specjalistycznego siedziska stabilizującego do szkoły. Dlatego raz jeszcze chcielibyśmy poprosić Was o wsparcie. Każda, nawet najmniejsza wpłata, dobre słowo i modlitwa znaczą dla nas tak wiele! Dziękujemy, że jesteście z nami!

  Rodzice Antka

  Czytaj dalej