Stwardnienie zanikowe boczne chce mnie zabrać od rodziny! Pomóż mi spowolnić chorobę

Jeszcze do niedawna uważałem się za naprawdę szczęśliwego człowieka. Niby 40. na karku, ale za to z kochająca żoną przy boku i najcudowniejszą, wymarzoną, małą córeczką. Zdrowie dopisywało i tak na spokojnie życie się powoli toczyło do przodu. Do czasu…

Zawsze lubiłem ruch, więc aktywnie spędzałem czas. Moją pasją są rowery, dlatego w wolnych chwilach albo je składałem, albo  śmigałem z przyjaciółmi po różnych trasach zarówno w Polsce, jak i zagranicą. Żyłem pełną piersią!

I wtedy po raz pierwszy życie pokazało mi, jak jest ulotne… Jadąc prawidłowo po ścieżce rowerowej, potrącił mnie samochód. Przeszedłem skomplikowaną operację, a potem naprawdę długą rehabilitację. Dla kogoś takiego jak ja, z jednej strony myśl powrotu do formy była motywująca, choć z drugiej strony widziałem, ile straciłem w danym momencie i miałem o to ogromny żal. Jednak w końcu nadszedł ten moment, kiedy było widoczne światełko w tunelu. Powrót do zdrowia był już prawie faktem. I wtedy wydarzyło się coś niewyobrażalnego…

Zacząłem tracić czucie w nogach i rękach! Błyskawicznie zacząłem działać i szukać przyczyny. Kolejne badania, kolejni lekarze i na końcu druzgocąca diagnoza: stwardnienie zanikowe boczne (SLA). 

Nie chcę się załamywać. Nie chcę tracić sprawności! Chcę być w pełni sił tatą dla mojej córeczki Antoniny! 

Dlatego zwracam się o pomoc, o wsparcie. Koszty spowolnienia choroby w postaci stałej rehabilitacji, lekarstw, suplementów diety przerastają na chwilę obecną moje możliwości finansowe.

Proszę, pomóż mi odnaleźć się na nowo w tej okrutnej rzeczywistości, dokładając cegiełkę finansową do moich zmagań z tą podstępną chorobą.

Arkadiusz